şükela:  tümü | bugün
  • yıllardır içinde bulunduğum ikilem. çatalla çıkarmak bana tükürmek gibi gelirken herkesin bunu daha kibar olarak algılaması kendimi sorgulamama sevk ediyor. aklıma ben kaba bir insan mıyım sorusu geliyor.

    edit: derdini s*keyimciler gelmiş. herşey dert olmak zorunda değil.
  • görgü kurallarına göre elle yapılması gereken hadise.

    mantığı da, sen elini kirlet ama başkası senin ağzından çıkan çekirdeği görmesindir.
  • zeytin çekirdeği yutularak bu saçma versus altüst edilebilir.
  • ben de elle yapılması gerektiğine inananlardanım. ne zaman zeytin çekirdeğini çatala çıkarmaya çalışan görsem aklıma bolu'dan büyük şehre göçüp, kibar davranmak adına bililiyiz diyen memur eşine dair fıkra gelir.
  • zeytin ağza çatalla atılır, çıkartırken çatalın ucu yavaşça ağza alınarak kimsenin görmediği bir anda çıkarılır. çekirdeğin cataldan reçele düşmesi ise büyük görgüsüzlüktür. masadan kalkılır.

    kaynak: adab-ı muaşeret kılavuzu, kahvaltı kültürü, s.92

    gelen uyarı büdüsü: çekirdek ağza atılır demişim, zeytin olacaktı.

    büdü2: zeytin ağza çatalla atıla.
  • benim de düşündüğüm ikilem. sırf bu yüzden zeytin yemediğim zamanlar oldu. şaka şaka. benim düşüncem zeytin ağza çatalla götürülür çekirdek elle çıkartılır.
  • kişiler o kadar başkaları için yaşıyor ki yakında incelikten kırılacak. suyu kafaya dikmek ayıp olur deyip kaşıkla içecek.
  • benim için cevabı yanımdaki ne yapıyorsa odur.
  • yanımda birisi olsa da olmasa da yutuyorum çekirdeği. böylelikle görgü kurallarından kurtuluyorum.
  • peçeteden boru yapıp karşındakinin kafasına tüflemek her zaman en mantıklısıdır.