psikolojikbeyin

  • 450
  • 26
  • 7
  • 0
  • evvelsi gün

ekşi itiraf

hayat ne kadar dramatik olabiliyor anlatayım.
babamı kaybettim hiç beklenmedik anda, trafik kazasında,
bagkur emeklisi olacaktı çok mutluydu emekli olacağım diye
hayalleri vardi, geleceğe dair...
sabahtan konuştuk bankaya gidip son kalan borçları ödememi söyledi, bankaya gittim borçları ödedim. sgk' ya gittim çarşamba gelsin emeklilik dilekcesini dediler. gelip müjdeyi verecektim... veremedim kaza yaptigi haberini aldim hemen olay yerine gittim, canim babam...
hastane falan ölüm haberini almamiz yarim saat sürdü dünya başıma yıkıldı. nasıl olur emekli olacakti daha... hayalleri vardi...
kendi ellerimle verdim toprağa...
ölüm ensemizdeymis haberimiz yokmuş ve biz bihaber kah mutlu kah mutsuz yasayip gidiyorduk.
ben babamin öldüğü gün yaşlandim hemde öyle böyle değil, kocaman adam oluverdim. çocukluğum,kahramanim , arkadaşım, babam nasilda gittin apansiz daha o sabah beraber kahvaltı yapmistik...
ne kadar küçük şeyleri dert ediyormuşum, sevdiklerimizi nasilda kiriyoruz , babamla birazcik zaman ; birazcik daha zaman geçirmek için neler vermezdimki
yattigin yer nur olsun... mekanin cennet olsun babam

devamını okuyayım »