şükela:  tümü | bugün
  • yoktur
  • evlılıgımızın ıkıncı senesıydı. sevgılılık donemını de sayarsak on senedır beraberdık.
    hala eskı esım benı bu dunyada en ıyı tanıyan ınsandır. annemden babamdan bıle ıyı tanır. ben de onu bu dunyada en ıyı tanıyan ınsan oldugumu dusunuyorum.
    eskı esımın dogumgunuydu.
    world of warcraft oynuyor.
    ben ordakı kahramanlardan suprız bı pasta yaptırdım.
    evı de yaklasık kırk tane balonla kapladım.
    her balonun ucuna da kendımın ona yazdıgı bı sıır dızesı koydum.
    eve geldı. suprıze cok sevındı.

    sonra balonlardan bırını aldı.
    dıgerının onune getırdı.
    bu balon dıgerının onunde dız cokup evlenme teklıf edıyor cunku kadınına cok asık ve bınlerce mılyonlarca omru olsa gene senı bulur, gene senı kendıne asık eder, gene senınle evlenırdı, sen benı cok mutlu edıyorsun karıcım dedı.
    benım gozlerım doldu mutluluktan.

    tum omru hayatım boyunca aldıgım en ıyı ıltıfat buydu.
  • en iyisi midir bilemem ama aldığım ilk iltifat ilkokul öğretmenimin anneme "böyle bir çocuğunuz olduğu için ne kadar gurur duysanız azdır" sözüdür.

    her ne kadar yıllar sonra duymuş olsam da yeri bambaşkadır.
  • zeki ama çalışmıyor
  • su gibisin.
  • onbirinci yaşına yeni girmiş kuzenim ile korkular ve ‘aile olmak’ üzerine yaptığımız derin bir muhabbetten sonra gelen, kalbimi ısıtan şu iltifattı:

    “beri abla, bir gün çocuğun olursa o çok mutlu bir çocuk olur”.
    neden ki, ege?
    “çünkü annesi sensin”.

    canım egemenim. hiç bir iltifat bir çocuktan gelen ani bir iltifat kadar anlamlı, samimi ve mutluluk verici değilmiş, onu öğrendim.
  • çenen çok güzel denmişti uzun zamandır uzattığım sakallarımı kestiğimde, niyeyse hoşuma gitmişti o zaman. şimdi anlam veremiyorum bu iltifatın neden bu kadar mutlu ettiğine.
  • burnun çok güzel. yalnız şöyle bir bakınca, sevgililerim beni eldivenle sevmiş sanırım.