şükela:  tümü | bugün soru sor
  • selam, naber?

    direkt konuya geçiyorum.

    işte o kadın benim.

    evet evet benim. ama neden mi? bilmiyorum. durun izah etmeye çalışayım:

    korkuyorum. sevgilimin ailesiyle tanışmaktan korkuyorum. aileye kendimi sevdirmeye çalışmaktan, beni kendi doğrularımla değil de olmadığım birinin kalıplarına oturtmaya çalışmalarından. el öpmekten, hediye vermekten, uzun uzadıya cici kızı oynamaktan, sanki oğullarıyla sevişen ve sevişecek kadın ben değilmişim gibi davranmaktan.

    yetmiyor, kendi aileme uzun uzadıya özel hayatımı anlatmak zorunda kalmaktan (gerektiği kadar bilinir bazı şeyler, detaya lüzum yoktur).

    sonra sevgilimi aileme sevdirmeye çalışmaktan, onun benim için ne kadar doğru, ailemize ne kadar uygun bir erkek olduğunu ispata çalışmaktan.

    sonra aileleri tanıştırmaktan ve kaynaştırmaktan. yetmezse sıra akrabalara ve hatta komşulara da gelir elbette.

    gereksiz nişan töreninden, belediyeden sevişme izni almaktan, saçma sapan düğün seromonilerinden, yetmiyor o rezil beyaz elbiseyi giymekten, eğleniyor gibi görünmekten.

    ev düzmekten.

    karı koca kafasına geçmekten. sadakat değil derdim, sadık olmakla alakalı bir sorunum ve şüphem yok. ancak "kadının yeri kocasının yanıdır" anlayışından, birey oluşumun hiçe sayılmasından, bir erkeğe ait olma zihniyetinden.

    çocuk doğurma zorunluluğundan. onu da tercihen normal doğumla yapmam gerektiğinden, ilk bebeğin de yine tercihen erkek olması lazım geldiğinden.

    kocamın çoraplarını dikmenin ve taze fasulye pişirmenin en asli görevim olmasından (bunu yapanları asla küçümsemiyorum, sadece bana göre olmadığını anlatmaya çalışıyorum).

    düzenli seksin bir süre sonra tavsamasından ve iki tarafın da bunu görev bilinciyle yerine getirmesinden.

    kaprislerden, afralardan ve tafralardan.

    zorunlu akraba ziyaretlerinden, eş dost gezmelerinden.

    erkek hegomanyasından.

    özgürlüğümün kısıtlanmasından.

    tek dünyamın kocamdan (ve varsa çocuklarımdan) ibaret hale gelmesinden.

    mutluluğun evlilik endeksli olmasından.

    sıkıldığımda gidememekten, boşanma denilen naneyle, avukatlarla, mahkemelerle uğraşmaktan, çirkefleşmekten ve bana karşı çirkefleşilmesinden.

    hiçbir zaman kadın olamamaktan, kutsal eş ve anne rolüne bürünmekten. ötesi birey olamamaktan.

    istediklerimin, hedeflerimini, hayallerimin yakınından geçmemekten, daha beteri bunlar için çabalayacak kudreti ve vakti kendimde bulamamaktan, başkaları için yaşamaktan.

    delice korkuyorum.

    günün birinde yanılıp da evlenirsem (insan beşer şaşar, ben de bu hataya düşebilirim) kendime eş olarak çok esnek, bana eziyet etmeyecek birini seçerim.

    ben birey, kadın, özgür olmak istiyorum. dilediğimde yasalarla bağlanmadan gidebilmek istiyorum. kimsenin eltisiyle çay sohbeti yapmak istemiyorum. üretmek, sorgulamak, düşünmek istiyorum. sorularıma cevap bulmam lazım. ve daha çok soru sormam lazım.

    herkesin tercihine saygım sonsuz. ve her şey de böyle ilerlemiyor. bambaşka insanlar ve evlilkler vardır şu kozmik düzende. ancak ben yaşadığım toplumdaki aksaklıklardan korkuyorum.

    bir erkeğin soyadını almak da istemiyorum. yasalar buna izin versin veya vermesin. kendi soyadımı seviyorum.

    ben sadece ben olmak istiyorum. kimsenin karısı, birinin annesi olmak değil.
  • (bkz: aferin)
  • toplum icerisinde beraber yasamanin zorunluluguymus evlenmek der, bana kalsa evlenmem der, ben her seyi hayal ettim kendimi cok fazla yuk almis gordum "kisi burada sen bi sike yaramazsin demek istiyor" , hep kizdim kızıyorum, icimde bir yanardag var..
  • haksız olmayan kadındır.
    (bkz: damnant quod non intelligunt)
  • evlenmekten değil, türk aile yapısından ve geleneklerden korkan kadındır. sonuç olarak korkmakta haklı kadındır.
  • evet korkarsın. birinin resmi olarak bir şeyi olmaktan, kolonya kokulu bayram sofralarından, ailelerin bitmeyen istek ve taleplerinden, zilde isminin yanına birinin gelmesinden, artık hayatının başka bir evreye geçecek olmasından, eskisi kadar sorumsuz ve çocukça davranamayacak olmaktan, madam bovary'i modern çağda canlandırmaktan. benimle aynı hissi paylaşan hemcinslerim haydi hep birlikte söylüyoruz. sağ eller havaya!
  • kendini bulunduğu toplumdan çok üstte gören, sorsan sabah akşam twitter,instagramda takılıp orada gördüğü 1-2 bir şeyle kendini atom parçalıyor zanneden bir hanım ablanın viyaklamasıdır.

    akla gelen
  • eşimdir bu kadın. bir daha tekralıyorum, eşim. ev de düzdü, eeaağltileriyle de oturdu, çay içti vs vs yukarıda yazılanların hepsini de yaptı. aşk insanlara neler yaptırıyor. ha arada sırada daralıyor, rutinden sıkılıyor benim üstüme atlıyor röööaaağğrrr diye ondan sonra herşey eski haline dönüyor. yapacak birşey yok insan yalnız olunca da her akşam ayrı bir gece klübünde takılmıyor. bu yazdığım şeyler benim için de geçerli. konu dışına çıkıyorum ama eve uğramayan, hayatı şantiyelerde geçen adamdım. son 1 yıldır, bir kere bile -hava almaya bile- akşam tek başıma çıkmadım, canım da istemiyor zaten.
  • korkmakta çok haklıdır. evlenince evdekilerin çamaşırlarından ütüsünden yemeğinden bulaşıklarına kadar her işin üzerine kalacağını biliyordur. sevişmek için hayat boyu kölelik etmeye değer mi diye düşünüyordur. bir de kadının evde yaptığı işler her zaman küçümsenir ya bizde, sen bütün gün evdesin rahat rahat oturdun ne yaptın ki denir kadına. düşünün bir de kadın çalışıyorsa, işten geldikten sonra evin, kocasının, çocukların bakımı da üzerine kalacak.

    lan ben tek başıma eve çıktığımdan beri (bana gelip de arada bir ev işlerinde yardım eden bir sevgilim olmasına rağmen) annemin neler çektiğini anladım yemin ederim. ki kadın sadece kendi işini değil, kendinden başka üç kişinin daha işini yapıyor. bir de çalışan kadın olsaydı elinde kolunda derman kalmazdı herhalde.

    bir erkek olarak, bir kadın çıkıp da sırf bu yüzden evlenmek istemiyorum derse anlarım onu ki tek korkulacak tarafı bu da değil evliliğin ama yazmaya üşendim şimdi.

    neyse, hayat müşterek agalar. evlenince iki cins de her konuda birbirine yardımcı olacak, biri diğerinin üzerine fazladan yük bindirmeyecek sürekli. nokta.
  • bu düşüncesiyle beni korkutan kadındır.