şükela:  tümü | bugün
6629 entry daha
  • bir arkadaşım alo 171'i arayıp, onların yönlendirdikleri doktorun verdiği bir ilacı kullanarak başardığını söyledi. ilacı kullanırken hiç bir şekilde sigarayı azaltmıyor, aradan bir hafta ya da bir ay (tam hatırlamıyorum) süre geçtikten sonra bir gün belirliyor ve o gün bırakıyormuşsunuz. ekşide de bir ara görmüştüm bu tarz entryler ama bulamıyorum, eğer yardımcı olabilecek varsa çok makbule geçer.
  • telefonumdaki uygulamaya gore;
    246 gun, 8 saat, 29 dakika olmus.
    3.325 lira kâra gecmis,
    37 gun, 15 saat kazanmis,
    4927 tane de sigara icmemisim...
    .
    .
    .
    .
    gecen sene bu zamanlar, tek basima hayatin tum yukunu cekmekten yorulmus ve bunalmistim ki, oturdugum evi kapatip, esyalarimi bir depoya kaldirip annemlerle yasamaya karar vermis, hatta bu karari uygulamistim.
    sabahin erken bir vakti, tasimacilar gelip evdeki her seyi bantlayip, sarip sarmalayip, kolileyip goturmuslerdi.
    evden en son elimde kirmizi fantom supurgesi ve iki kedimin icinde oldugu kedi puseti ile cikmis "o ev"e tekrar donmustum.
    oh be!'ydi(!)
    artik bir sure de olsa kira dusunmeyecektim. kazandigim uc bes kurus cebimde kalacakti. kurus kurus hesap yapmayacaktim.
    ilk gunler biraz saskinlik ve hatta belki sersemlik yuzunden nasil gecti bilmiyorum. daha sonra alelacele tekrar ise basladigimda ufak ufak;
    -acaba cok mu acele ettim?
    diye dusunmeye basladim. cunku orasi benim evim degildi. kendimi ait hissettigim bir ev degildi esasen epeyden beri.
    bunlar yetmiyormus gibi, oldukca agir bir calisma temposu icine girdigimi fark ettim. haftanin 5-6 gunu, gunde 11 saat bazen yemek yemeye vakit bile bulamadan perisan vaziyette geciyordu.
    surekli yorgun olmanin, dinlenememek gibi bir de bahanesi de yok degildi ama sanirim beni en cok uzen ve daha sonra verecegim kararda etkili olan sey, herkes evinde, sicak odalarinda, rahat koltuklarinda yasarken, benim arkadas evinde kaldigimda yattigim o uclu koltuk ve o kayadan bozma yastigin gun boyu surecek bir boyun ve bas agrisina sebep olmasiydi.
    yasadigim ve yasattigim her turlu seyin sorumlulugunu alabilecek duzeyde vicdan sahibi oldugumu biliyorum.
    bir seylerin bedelini odedigimi de biliyordum. her zaman bir bedel odenecekse, o bedeli benim odeyecegimi de biliyordum. cunku ben bir tas degildim, ya da kokleri topraga gomulu bir agac. ben silkinip kimildayabilirdim. yerimi, yurdumu, duzenimi ve hayatimi degistirebilirdim.
    bunu daha once yapmis, cesitli bedeller odemistim.
    yine yapabilirdim...
    internetten ev bakmaya basladim. cunku evimi, koltugumu, caydanligimi evimin icindeki "ben" olmayi ozlemistim.

    kiralik ev fiyatlari yanina yaklasilacak gibi degildi ama duzenli olarak kontrol ediyordum emlak sitelerini. esten dostan da fikir aliyordum. surekli dusunuyordum. nasil olcak, nasil altindan kalkicam?
    hadi evi buldum, kira, depozito, emlak masrafi, tasinma bedeli?

    o zamana kadar biriktirebildigim para ile altindan kalkmam cok zor gorunuyordu bir ev bulsam bile.
    aldigim maas ve nafakam ile de olacak gibi degildi. tamam; ickim, kumarim yok, bi sigaram var... evet bir sigara masrafim vardi ki, nerden kissam kârdir deyip aylik nerdeyse 350-400 lira tutan sigara masrafimi, 1100 liralik bir evin kirasindan dustugumu hesap edip, otomatik olarak, evin kirasini 700 liraya getirmis olacaktim.

    cok sevdigim sigaramdan iki tane kalmisti. birini gece icip yattim, digerini sabah erkenden kalkip ictim ve o son sigaram oldu.

    sonra? sonra evimi buldum. bankadan kredi cekmek istedim, beceremedim. bir arkadasim buldugum evi tutmam icin 3000 lira verdi bir haftaligina. evi tuttum. tasima isini bir baska arkadasim, ben hallederim dedi. etti de sag olsun.
    sonra, seneler once yegenime verdigim parayi yegenimin geri veresi tuttu. 3000 liralik borcun 2000 lirasini iki gun sonra verdim. 1000 lirasini, edremit'te oturan arkadasim "kimseye borclu olmani istemiyorum, ev hediyen gibi kabul et" diye yemin billah gonderdi.
    ve bunlari bir kac kisi bilir.
    zannedildigi kadar sikayet etmem halimi...
    evet, benim evimin kapisini acip, herkes gibi oturabilmemin bedeliydi sigarayi birakmak.
    aylardir bu bedeli tatli tatli oduyorum...
    son olarak; allah kimseyi, kimsenin kapisina muhtac etmesin...
    bitti.