alg

  • 432
  • 13
  • 10
  • 0
  • dün

apodiktisch

(bkz: apodiktik)

yunanca -apo öneki: -dan, -dan geriye, -a doğru anlamlarına geliyor.

aristoteles'e göre apodicticus kavramı "gerçekliği yadsınamaz" anlamına gelir. apo-deiktikos, 'deiktikos' (dikte etme sözcüğünün kökeni) "göstermek" ve 'apo' "kendine doğru" demektir. kendi kendisini gösteren -en azından başlangıçta tanrısallığı çağrıştıran ve "kanıtlanmak için herhangi bir itkiye sahip olmama" anlamından muaftır- (bkz: aristoteles'in dört neden öğretisi) bu kavram "gösterilebilir" olması itibariyle maddi çıkarımlarda bulunmayı kolaylaştırıyordu.

kant'a göre apodiktik önermeler kavramsallaştırmanın taşıdığı zamana tabi olma durumundan (kendinden başka bir şeyi temsil yetisi bulunmaması ve zamana sahip olması anlamında) soyutlanır ve saf zorunluluk (kendi kendisini kanıtlamazsa var olamayacak kiplik kategorileri) biçiminde varolurlar. bununla birlikte öze ilişkin apodiktik çıkarsamanın önesürümlü yani antecedent olarak değil (ör: "değişmeyen bir öz vardır" önermesi gibi), "yalnızca kabul edilmesi olanaklı keyfi bir yargı" (arı usun eleştirisi, s. 89) olarak tasarlar.

keyfiliğin çağrıştırdığı lacancı bir kavram için(bkz: points de capiton)

çağrışım yapan başka bir yunanca sözcük için (bkz: apoditeryum)

devamını okuyayım »