şükela:  tümü | bugün
965 entry daha
  • rumelihisarı'nda bankın birinde oturuyordu dicle ile fırat; ellerinde çekirdek.
    ah ne kadar da yakındı şatt-ül arap!
  • ağır aksak bir ritimle çarpıyor hayat
    karşı kıyının kaçak sahillerine.

    kimse bilmez;
    bir su bardağı aşk unuttum ben o sahilde.
  • bulut geçti, göz yaşları kaldı çimende
    gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?

    seher yeli eser, yırtar eteğini gülün;
    güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün

    bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye?
    kimse bilmez, kimse bilmez.

    ömer hayyam

    https://www.youtube.com/watch?v=pho5u9rios0
  • "...
    çekip gitti mi insan
    bir defa güzelim dünyadan
    bir uzak hatıra bile değildir
    artık yaşamak
    ..."
    (bkz: muzaffer tayyip uslu)
  • dakikası dakikasına kaybettim
    ve burada bana ayrılan sürenin
    maalesef sonuna geldim

    ilkin gökçe kuşlar tünedi bahçeme
    ne söylediysem de en ilk onlar işitti
    ben ki bir suçu üstlenmek konusunda
    bir suyu içebilmekten daha ustayım
    tam ondört asır tutuklu kaldım
    otuz dünya zamanı önce şartlı salındığım
    kursak kadar kutlu ana rahminde
    ne gün saydım, ne dalga kırdım, ne toprak ölçtüm
    ben evvelden elinde kızılcık değneği
    bosnalı bir muallimdim
    yalnız evim kudüs’te

    sonra burada öç var dendi ve kin
    burada başaklar güneş görmeden çürür
    burada ah var dendi ve kan
    burada çocuklar hiç doğmadan ölür
    bildim de kendimi taşlarla bir tuttum
    kendimden duvarlar ördüm kendime
    biraz olsun direnebilmek için
    beni yıkımla sınayan rutubetime
    benim şimdilerde dilimde
    eski bir yazın yankılanan büyüsü
    taç yapılacak çiçekleri
    karafilm bir görüntüsü
    bosnalı değilim
    elbette muallim de
    ancak evim halen kudüs’te

    dakikası dakikasına kaydettim
    ve burada bana ayrılan sürenin
    maalesef sonuna geldim

    kötülerin cennetine kutlu bir vedadır bu
    iyilerin cehenneminde görüşmek üzre.

    kazım baran yılmaz