silmaril

  • 1641
  • 2
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

baba olmak

allah'a hep önce kız sonra erkek çocuğum olsun diye dua etmiştim. 3 erkek kardeşiz biz, ne teyzem ne de halam var.duamın ilk bölümü kabul oldu ve kızımız olacağını öğrendik yaklaşık bir sene önce, eşim dört aylık hamileyken.

isim işini en sona bırakalım dedik, sonra bir gece rüyamda bir isim söylediler, eşim de beğendi,vardır bunda bir hayır dedi ve sonuna bir ek ekledi, ismini öyle koyduk.

şans getirdi kızım bize, doğumundan bir gün önce senelerdir hayalini kurduğumuz şekilde ev sahibi olduk. annem söyledi, onlar da ben doğmadan 2 ay önce aynı şekilde ev sahibi olmuşlar.

doğduğu gün hastanede doğumhane çıkışı kızımı yanımıza getirdiler. en son ne zaman göz yaşı döktüğümü hatırlamıyorum. kızımı görünce birden içimden geldi, durdurmadım.

ilk aylar kaşlarını çatarak bakıyordu kızım. ciddi bi şekilde bakıyordu "burada ne oluyor" dercesine. giderek ifadesi yumuşadı. 3.ayında gülmeyi öğrendi. heyecanlandıkça güldü, güldükçe heyecanlandı. şu an yüksek sesli çığlık atarak bi tek annesine gülüyor, biri güldükçe diğeri gülüyor.

sevildiğini anladığında gözlerini kırpıştırıyor kızım, o zaman karnına pof pof yapmaya devam etmen gerektiğini anlıyorsun. ağladığında göz kapağındaki doğum lekesi birden belirgin oluyor, hemen kalkıp gezdiriyoruz sakinleşsin diye, uzun süre ağladığında sesi gitmeye başlıyor.

daralmaya gelemiyor kızım, o konuda bana çekmiş. birisi çok sıkıştırsın, öpsün daraltsın hemen basar çığlığı. anca annesi babası kaldırsın o da kucakta gezsin, öyle sakinleşiyor.

banyodan sudan cok hoslanıyor, annesi vücudunu yıkadığında kalan suyu kızımı üstüne yavas yavas döküyorum.çok hoşuna gidiyor.

bazen 3 gün kakasını yapmasını bekliyoruz. evet kaka, iğrenmeyin. hayatınızda birisinin kakasını yapmasını en içten şekilde beklediniz mi? onun o rahatsızlığını gördükçe bekliyorsun.

5.ayın ortalarında kucağımdayken, konuştuğum zaman kafasını yukarı ve arkaya çevirip bana bakarak dinledi ilk kez. bunun ne anlama geldiğini yaşamadan bilemezsiniz.

son 2-3 haftadır her sabah uyurken fotoğrafını çekeyim, daha sonra afilli video yapayım diyorum. şu ana kadar 4-5 kere çekebildim, çok güzel uyuyor kızım. çıt çıkartıp huzurunu bozmaya kıyamıyorum.

şu an neredeyse 6. ay bitiyor ve yavaş yavaş oturtmaya başladık. geçen gün dişlerini kaşıması için tuttuğu dişliği elinden aldığımızda ağladı. ilk şımarıklığını yaptı.

bir yandan büyüyen kızıma hayran oldukça, annesi olan kadına da yeniden hayran oldum.

doğumdan 1 ay sonra bir ameliyat olması gerekti. hüngür hüngür ağladı çocuğumu 2 gün emziremeyeceğim diye.

telsiz aldık odasından sesini duyalım diye, bi süre sonra gerek kalmadı en derin uykudan en ufak bir sesle uyanıyor. her gece 2-3 kere.

saati minik kızımız oldu, sabah onunla kalkıyor, onunla iş yapıyor, onunla yemek yiyor, onunla oturuyor, o uyuduğunda uyuyor.

kızımız için en iyisini içgüdüsü biliyor, kızımızın hareketlerine göre davranışlarını doktor onaylamakla kalmıyor, maşallah diyor.

yediğine, içtiğine, giydiğine kısacası her şeyine dikkat ediyor. kızı için gereken her şeyde mutlak irade gösteriyor.

sene ortasında 31 yıllık hayatımın en büyük kazığını yedim iş ortağımdan, sanırım pek iyi atlatamadım olayı. panik atak dedi doktor. bir yandan 2 kere ameliyat olmuş kendisiyle, bir yandan yeni doğmuş kızıyla bir yandan benimle, bir yandan kızımın doğumundan 2 hafta sonra taşındığımız eviyle uğraştı. bir gün bile delirmedi, hepimize elinden geldiğince destek oldu.allah ondan razı olsun.

çocuk sahibi olmayan çiftlere diyeceğim şudur ki, kimsenin baskısına kulak aldırmayın. istediğiniz zaman, daha da önemlisi hazır olduğunuzda çocuk sahibi olun, ancak şunu bilin ki bu o güne kadar yaptığınız en anlamlı şey olacak.

devamını okuyayım »