theri10

  • 1093
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

3 bin lira maaşı küçümseyen insan

tabiki çok daha dramatik ve kötü durumlarda olanlar vardır ama aklıma geldi; tekrar ne kadar şanslı olduğuzu düşündürdü bana. eşimin terapi uyguladığı otistik bir çocuk vardı. eşim uzun yıllardır çocuğun ailesinin durumu çok kötü olduğu içinde, katii surette ücret almaz ailesinden. anne ve baba dünyalar tatlısı 2 çift, hani tertemiz insanlar olurda gözlerinin içi parlar ya saflıktan, her ikiside hayata sımsıkı tutunmuslar ve sonu gorunmeyen zor bir yola baş koymuslar. bu arada çocugun küçük kız kardeşi de, durumu erken teşhis edildiğinden, (sanırım ailede kromozomal bir sıkıntı var ama detayını bilmiyorum) düzenli ilaç kullanımı ile sağlıklı çok şükür. baba-anne kıt kanaat para ile bağcılarda bodrum bir daireye kira verip, küçük kızın devlet tarafından sadece bir bölümü için ödenek verilen ilaçları karşılamaya calısıp, bunun üstüne kendilerinin ve cocuklarının karınlarını doyuruyorlar. 3 yıl önce evlendiğimde, eşim evimize misafir geleceklerini söylemişti ve o zaman durumlarından haberdar olup çok üzülmüştüm. o kadar gururlular ki, eşimin aylık sabit maddi destek verelim teklifini kesinlikle reddetmişler. evimize geldiklerinde, düğüne gelemediklerini ve mahcubiyetlerini belirtip, çeyrek bir altını bize verdiklerinde, çok kötü oldum gercekten. hatta su an daha kotu oldum hatırlayınca. eminim ki yemege ıcmeye bıle paraları yoktu ama esımın onlara yaptıgı kucuk ıyılıkler karsısında bunu borc hıssetmıslerdi ve bir yerden borç harç bulup, bunu almışlardı. almamayı denedikse bile karşımızdaki insanların o minnete ilişkin verdiği altını, saygıdan ötürü kabul etmek zorunda kaldık tabıkı. çok uzadı ama suna baglamak istiyorum: ne kazanırsak kazanalım, ister ayda 5000, ister 100 bin tl, hayatta 1 liraya bile ihtiyac duyan, milyonlarca insan oldugunu unutmayalım. belki konuyu anlatanda benim ve aynısı yapıyorum ama, farkında olmadan çogumuz elimize geceni o kadar futursuzca çar çur ediyoruz ki, sukretmiyoruz. sadece bazı seyler basımıza geldikten sonra farkına varabiliyoruz. elimize gecenle karnımız doysun, hastalık sökel olmasın yeter..

devamını okuyayım »