şükela:  tümü | bugün
  • ne yapmak icin yaratildiysak onun icin yasiyoruz.
    bunu soran kisi belli ki yaratilis amacini bilmiyor.
    bunu soran kisi belli ki kotu bir egitim hayati gecirmis.

    bu soru bir felsefe degil, bu soru yanlis egitilmis birey sorusu bence.
    dogru egitim sistemi ile yetistirilmis bir nesil ne icin yaratildigini kesfetmis, o yonde ilerlemesi icin destek olunmus, yetistirilmis ve o seyi yapan bireylerden olusur.
    bu egitim sistemi turkiye'den cok uzakta ve eminim ki bu gidisle bu soruyu soran daha fazla bireyler cikacak.
  • cevapları birikir ama hiç bir zaman tam olarak cevaplanamaz velhasıl cevapsız sorudur.

    böyle soru mu olur amınakoyim... neden yaşıyoruz? çünkü eşeğin zikinden dolayı... arkadaş yaşamaktan başka alternatif mi var da bu soruyu soruyorsun sanki yaşamayı biz istedik anasını satim. belki de matrixteyiz ha? matrix bile olsa hissediyorsun her yıktığın kural her elde ettiğin hedenin süreci yahut sonucu sana acı verecek etki tepkiyi her zaman doğuracak ve hayatına dair her şeyi topladığında koca bir sıfır elde edeceksin bunu biliyorsun... velhasıl, sike sike yaşayacaksın bir nedeni olmasa bile yaşayacaksın bir muhabbet kuşu neden yaşadığını ne kadar biliyorsa sen de neden yaşadığını o kadar bileceksin ne eksik ne fazla.
  • cevabi 42'de saklıdır.
    (bkz: her otostopçunun galaksi rehberi)
  • bir şarkıda dendiği gibi, "içimizde aç hevesler" vardır. hep mutluluk düşler, üstelik bunu sonu gelmez arzularda ararız. bitmez tükenmez hırslarımız vardır. planlar, planlar kurar; belki de koca bir ömrü hep mutluluk aramakla geçiririz. ve çoğu kez mutlu olmak, zengin olmakla, sığ düşünceleri gerçekleştirmekle aynı anlama gelir bizim için. bir ömür yaşar da hayatın her ayrıntısına sinmiş mutluluk izlerini göremeyiz. ağız tadıyla yaşamak istiyorsak küçük şeylerden mutluluk çıkarma sanatını öğrenmeliyiz. yaşamak, o küçük şeylerin birlikteliğinden oluşmuyor mu?

    ayrıca,
    yaşamı ideal şartlar altında düşünenler değil, bulundukları halden hoşnut olmasını bilenler mutlu olabilirler. işte bunun farkında olan insan mutluluğa kavuşmak için ne işlerinin düzelmesini, ne üniversite kazanmayı, ne askere gitmeyi, ne de zenginleşmeyi bekler. bulunduğu durumdan tat almaya çalışır. mutluluk insanın kendi özündedir; onu başka yerde aramanın anlamı yoktur.

    tanım: mutlu olmak için yaşıyoruz. her şey ufacık bir gülümseme için. yüzünden gülücük eksik olmasın dostum.
  • kimsenin cevaplayamadığı soru. cevaplayanlar cevapladığını sanıyor ve laf kalabalığı yapıyor.
  • bunun cevabını verenler çoğu kez dopamin döngüsünü hızlandıracak şeyler sıralar. şunun için yaşarız. bakıyorsun ki şu aslında dopamin.
  • kötü günler yaşıyoruz,
    biz, anadolu insanları...
    yaşam bir karabasan...
    yoksa biz,
    biz öldük de,
    yaşadığımızı mı sanıyoruz?...

    bizanslı palladas (ms. 4-5 yüzyıl)