şükela:  tümü | bugün
  • kanallarda zamping yaparken kral tv'ye denk geldim. baya bir süredir takip etmediğimden ne var ne yok bi bakayım diye listesini izlemeye başladım. program bittiğinde üzerimde bir gerginlik böyle bir kavga durumu. nedir bu şarkıların müziklerindeki sinir hali yahu?

    bengü - sığamıyorum
    tuğba yurt - güç bende artık
    edis - dudak
    ece seçkin - adeyyo
    berkay - uygun adım
    elif kaya - tövbe tövbe
    derya uluğ - okyanus
    murat dalkılıç - ben bilmem

    vs. vs. vs. daha niceleri.. bir sürü şarkı yazılabilir buraya daha.

    barış manço'nun siyaset meydanı programında belirttiği bir konu var. müzik ile ülke siyaseti arasındaki ilişki. her siyasi dönem kendi müziğini de beraberinde mi getiriyor dediği gibi acaba? yoksa notalar arasındaki bu şiddet , harp durumu normal değil.
  • türk gençliğinde yükselen 'ego'nun yansımasıdır.

    hep ben diyen ve benliğini altı boş argümanlarla göklere çıkaran yeni nesil tabi ki arabesk dinlemeyecek.

    80'ler ve 90'lar türkiye'sinde arabesk hakimdi ve kendi benliğini hakir görüp sevdiği için ölümü göze alan kişilikler yansıyordu sözlere. 'ben seni sevmekten başka ne yaptım' benzeri sevileni yüceltme şarkıları.

    günümüzde çarpık kentleşmenin hormonlu meyveleri çıkmaya başladı karşımıza. yığınların her birinin kendini özel hissetmesi, kendi haricinde herkesi 'daha alt tabakaya mensup' görmesi.

    e tabi bu kafalardan oluşan toplumda sinir stres, atarlanmalar, aldatmalar... olacak.
    halk olarak normalimiz bu artık.