bionical turk

  • 212
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 ay önce

sonsuz yaşamın mümkün olmadığı gerçeği

doğruluğu kesin olmayan önerme.

öncelikle, bugün evrende varlıklarını bildiğimiz yapılar arasından 100-150 trilyon yıl kadar sonra bile evrende varlığını sürdürebilenler olacak. bunlar temel olarak;

1. karadelikler
2. nötron yıldızları
3. beyaz cüceler
4. kahverengi cüceler
5. pamuk prenses ve yedi cüceler

tabii sıkıntı şu ki, evren artık bu saatte inanılmaz derecede genişlemiş olacak ve bu beş gruptan herhangi bir objeye rastlamak muhtemelen imkansıza yakın olacak. ve bu objeler de tamamen soğuyup öldükten sonra ise evreni çoooooook uzun bir karanlık ve soğuk bir gelecek bekliyor (bkz: evrenin ısı ölümü) olacak.

buradaki en önemli ayrıntı, entropinin doğal bir kanun olarak toplamda asla azaltılamayacak bir olgu olmasına rağmen lokal olarak azaltılabilir/yönetilebilir olması. yani evrenin toplam entropisi bugün bildiğimiz termodinamik kanunlarına göre ne kadar gelişmiş bir medeniyet olursanız olun asla azaltamayacağınız/geri çevirilemeyecek bir işleyiş. ancak, yeterince gelişmiş bir medeniyet evren içindeki ısı dağılımını lokal olarak kontrol edebilir hale gelmiş olabilir ve bunu yaparak evrenin diğer bölgelerindeki entropiyi bir anlamda artırarak kendi bölgelerini ısı ölümünden ciddi bir süre boyunca öteleyebilirler. bu durumda evren dediğimiz ve zaten boşluktan çok da farkı kalmayan yapıda dahi, zeki bir yaşam/enerji formu kendi oluşturduğu anti-entropi özellikli lokal bir alanda uzun bir süre varlığını sürdürebilir. aslında bunu biz ilkel insanlar bile bir anlamda yapıyoruz günümüzde. hepimizin evinde entropi prensibinin tersine çalışan cihazlar mevcut; klimalar ve buzdolapları, ısı pompaları v.s. gibi. bu gibi cihazları çalıştırdığımızda aslında yaptığımız şey evrenin entropisini lokal olarak bir bölgeden başka bölgeye aktarmak oluyor. buzdolabını soğuturken, evrenin buzdolabı dışında kalan kısmını ısıtmış oluyoruz dolayısıyla evrenin toplam entropisinde bir karımız olmuyor.

ayrıca, evrenin bu noktaya geleceği süreç içerisinde kendi evrimini yönetmeye kadir canlılar, çoktan biyolojik hayatı aşıp, belki bildiğimiz anlamda enerji dahi gerektirmeyen(!) sanal bir forma ya da bizim tahmin dahi edemeyeceğimiz başka bir forma geçiş yapmış olabilirler. bu durumda varlıklarını evrenin soğuk ve karanlık ortamında dahi sürdürebilme ihtimalleri olabilir.

bir diğer nokta ise karanlık enerji. evrenin genişlemesinden bizzat sorumlu olduğu düşünülen karanlık enerji, evren ne hızda ve ne kadar genişlerse genişlesin varlığını hissettirecek olabilir. eğer karanlık enerjiden faydalanmayı öğrenen bir yaşam formu olursa kendi geleceğini çok daha uzun bir süre sağlama alabilir.

tabii bütün bunlar yine de sonsuz yaşam demek değil. sonsuz yaşam adı üzerinde sonsuza kadar sürmesi beklenen ve en azından teoride bunun önünde her hangi bir engelin düşünülemeyecek olduğu bir nitelikte olmalı. bu her ne kadar imkansız gibi görünse de, bana yine de bazı ilginç senaryolarla mümkün olabilir gibi geliyor.

örneğin; 150 trilyon yılın geçtiğini ve evrenin ısı ölümünün gerçekleşip, evrenin aklımızın kavrayamayacağı kadar genişlediğini varsayalım. bu aşamada, hala evrende arta kalan soğuk maddeleri veya karanlık maddeyi veya karanlık enerjiyi kullanarak varlığını sürdürebilecek enerji formunda bir bilinç/yaşam var olabilir. diyelim ki aradan 150 trilyon yıl ile kıyaslanamayacak kadar bir süre daha geçti (protonların çökmesi hipotezlerinde öngörülen 10 üzeri 35 yıl gibi) ve evrende artık kalan son protonlar da daha hafif parçacıklara çökerek bir nevi yok oldular.

işte burası çok ama çok ilginç olabilir, hatta şarkısı bile var bunun:

"bak bu son perde,
oyun yok bundan sonra,
ışık yok, hiç bir şey yok,
yok, yok, yok!"

tam bu aşamada umudunu yitiren sanal formdaki canlı(!) arkadaşlarımız soğuk ve karanlık geleceği kaldıramayacaklarını anlayıp, kendilerini bir virüs gibi bilgi halinde dondurup(bkz: bilginin korunumu yasası) ve yine tıpkı bir virüs gibi tekrar hayata geçebileceği bir olay için beklemeye alabilirler. ve sonsuz veya sonsuza yakın bir süre geçtikten sonra, sonsuz veya sonsuza yakın kadar genişlemiş olan evrenimiz, evren dışı bir nesneyle(?), mesela bir başka genişleyen evren ile çarpışabilir ve hopp, bütün entropi olayı ve ısı ölümü nanesi yalan olabilir. ışıklar yanar, tekrar ortalık şenlenir, bahar gelir v.s. ve bizim bilgi formundaki virüs arkadaşlar da tekrar enerjiye ve yeni bir entropi başlangıcına nail olarak hayata dönüp hiç bir şey olmamış gibi devam edebilirler.

sonra ne olur peki? olaylar nietzsche babanın dediği gibi en başa sarabilir ve belki bu ve buna benzer bir döngü sonsuza kadar tekrarlanabilir. ya da evren bambaşka fizik kuralları ile yoluna devam edebilir.

bundan sonrasına ise ben pek bir şey diyemem, bayık kafamla ancak bu kadar saçmalayabildim. daha fazlasını talep ediyorsanız sizi ancak isaac asimov veya roger penrose gibi abiler paklar.

devamını okuyayım »
08.04.2018 01:19