corpse

  • bıçkın (489)
  • 640
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 yıl önce

behzat ç.

hayatımın en güzel zamanlarını geçirdiğim, doğmadıysam da büyüdüğüm, 3 yıldır da kısmen uzak kaldığım ankara'yı her bölümünde daha bir özleten dizi. olay bi "napıyon la" değil. izlerken gördüğüm tanıdık sokaklar da değil.

kültablalarını yıkayan sevdiğim kadına demiştim, "sanki ankara'nın insana bürünmüş halisin" diye. o öyleyse behzat ç. de televizyona bürünmüş hali falan işte.

ondan mıdır bilmem, bazen behzat yerine koyasım geliyor kendimi, görünürde işinden başka hiç bir şey düşünmeyen. bazen harun, sevdiği kadını düşünmemek için başkalarına sardırmayı deneyen. bazen hayalet, iki bakışta her şeyi anlayıveren.

bazen bahar gibi dik başlı olsun istiyorum sevdiğim kadın, bazen savcı gibi cesedin yerini sorarken bile cilve yapsın.

şimdi behzat kafasındayım mesela, belki de diziyi izlerken sürekli bira içtiğimden. yoksa göndermezdim bu yazdıklarımı. ama şimdi "haa" diyip gönderiyorum.

edit: ek işte

devamını okuyayım »
01.05.2011 23:44