idyl

  • şamda kayısı (701)
  • 926
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 ay önce

anaokulu anıları

anaokulunun ilk günü, kuzenlerimle beraber başlayacağız okula. kreş gibi değil burası, hem kırmızı önlük de giymişiz, daha bir okul havası var, heyecanlıyız o yüzden. ben gözüme otuzlarında yüzü aydınlık, hoş bir bayan kestirmişim, öğretmenimiz ne kadar güzel diye seviniyorum. okulun ilk günü olduğu için, sınıf velilerle dolu, herkes çocuğunu sakinleştirmekle meşgul. ben kendimle gurur duyuyorum, çünkü ben ağlamıyorum, kuzenlerim de ağlamıyor, aksine pek neşeliyiz. hem öğretmenim de çok güzel, neden mutsuz olayım. sonra aradan dakikalar geçti, kapıdan yüzü çizgilerle dolu, saçları tüysüleşmiş, yaşlı bir kadın girdi ve "merhaba çocuklar ben sınıf öğretmeninizim" dedi. yaşanan hayal kırıklığıyla, önce dudaklarımın titremeye ve sonra çığlık eşliğinde ağlamaya başladığımı, kuzenlerimin de bana eşlik ettiğini hatırlarım. ama ben çabuk alışmıştım sınıf öğretmenine, hatta sonradan çok sevmiştim. ama kuzenlerim alışamayıp hergün ağlamaya devam edince, teyzemler okuldan almışlardı onları. bu seferde yalnız kaldığım için ağlamaya, okula gitmeyeceğim ben diye tutturmaya başlayınca, her sabah babam benimle okula gelirdi. birtürlü gitmesine izin vermediğim için, koca adam, anaokulu öğrencilerinin oturduğu sandalyelere zar zor sığar, bizimle beraber daire oluşturur ve çocuk şarkıları söylemeye başlardı, sonra da her sabah, kızım ben bir sigara içip geliyorum, der kaybolurdu ortalıktan, her sabah da yutardım aynı bahaneyi.

devamını okuyayım »
20.11.2004 23:49