mamma mia gli turchi

  • azimli
  • mangal yürekli rişar (525)
  • 1848
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2 yıl önce

süleyman seyfi öğün

aşağıdaki metinleri de daha bir başka makalesinde kullanmış şahsiyettir:

"entelektüel alakaları anlamlı ve velud kılacak olan husus, 'sormak'tır. daha önemlisiyse, bu soruların hangi duygusallıkla yüklü olarak sorulduğudur."

"...modernlikten sıkıntılı ama kendisi de onun ürünü olan bir zihniyetin takıntısı..." (leszek kolakowski'den alıntıyla)

"tarihi akışı içinde hiçbir şey kendi orijinaline sadık kalarak devam edemeyecek..."

"...musıki her şeyden önce bir eylemdi ve icrada ortaya çıkardı. meşk müzikal kolektif hafızayı müzisyene ustası tarafından aktarılması sürecini ifade etmekteydi." (cem behar'a atfen)

"...modernite süreçleri içinde tüketim üretimi önce belirleyen, günümüzde ise bizatihi üretimin kendisi olan bir unsur haline gelmiştir. dolayısıyla müziğin nasıl tüketildiğini anlamak onun nasıl üretildiğini anlamak adına en önemli basamaktır."

"müziğin meta'laşması ve ticarileşmesi ile geleneğin parçalanması arasında sıkı bir diyalektik ilişkinin mevcudiyeti gözden kaçırılmamalıdır."

"bir kere şu soruyu baştan sormakta fayda vardır: müzik ne içindir? 'kendinde olarak müzik' ile 'kendisi için müzik' ve 'kendisinden başkası için müzik' arasındaki değersel farklılıklar, osmanlı musıkisinin tarihi macerasını, ya da geleneğini değerlendirmede niteliksel düşünmenin beğenilere dayalı olmayan imkanlarını yaratabilir. vahdet geleneği içinde anasırın ilahi ya da panteistik bir morale dayalı olarak musıkiyi üretmesi, yeniden üretmesi ve tüketmesi önemli bir zaman ve mekan çizgisini kavrayabilmenin ipuçlarını verecektir. burada kişiselleştirme, bireyselleşme gibi güdüler alabildiğine bastırılmış vaziyettedir. ne bestekar, ne hanende ne de sazende kendisini kuşatan bütünlüğün dışına çıkmaya yeltenmeyecektir. bu yapılanma içinde müzikal hayatlara göreli olarak kompleksizlik egemendir. müzik, insan teklerinin tatmini için olmaktan çok kurulu ilahi nizam-ı alemin ifadesi ya da onunla duygusal anlamda kaynaşmaya hizmet eden, yani yüksek bir değer etrafında araçsallaşan bir ritüel olarak şekillenmektedir. ıtri, hafız post gibi bestecilerin, müziği tüketenlere karşı sorumluluğu en az düzeydedir. müziğin niteliksel dünyasını belirleyen, ilahiyata dair tasavvurlardır. o'na benzemek, o'nu anlatmak ve o'nunla bütünleşmek öncelikli müzikal kaygulardır. bu aşamada müzik kendisi için bir değer taşımaz."

"müziğin kendinde bir değer olarak algılanması, insan merkezli bir hale gelmesi, bestekarı, güftekarı, sazendeyi ve hanendeyi kendi bireysellikleri ya da kişisellikleri içinde etkinlikte bulunmaya icbar ettirmektedir. müzikal kompleksler ve kaprisler, nevrotik hallerle birlikte zuhur etmektedir. bu açıdan 19.yüzyıl müzisyenlerinin psikolojik-sosyolojik analizleri ortaya ilginç sonuçlar çıkarabilecektir. bestekarların kısalan ve derbederleşen ömürleri, mesela şevkı bey'in, tatyos efendi'nin, hristaki'nin, cemil bey'in ruh halleri, müziğin kişiselleşmesinin tarihi açısından ilginç sonuçlar ortaya koymaya adaydır."

"şimdi, tabii ki muhafazakarların yaptığı gibi, bu iki süreci hemayar görmek ve aynı kaba (klasik musıkimiz) dökmek, vasıflar açısından birlikte değerlendirmek mümkün değildir. müziğin ilahi amaçlar doğrultusunda araçsallaşmasına dayalı müeddep bir tarih ile müziğin bütün koşullardan azadeleşmesinin ve kişiselleşmesinin doğurduğu vasıfla aynı değildir. yeni vasıflar, tekrar etmek pahasına belirtmeliyiz ki, müziği vasıfsızlığa çeken süreçlerin yanında anlaşılabilir."

not: "türk musıkisinde modernleşme süreçlerinin ya da 'aşk olmadan meşk olmaz' diye yazan bir iktisatçının düşündürdükleri" başlıklı, ağustos/99'de yayımlanmış bir makaleden, yazımı aynen korunarak alınmıştır.

devamını okuyayım »
01.07.2014 00:00