şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: cocuk korkusu)
  • cennet kokusu
  • yıkanma süresi uzadıkça -özellikle yaz aylarında- giderek ekşileşen koku.
  • özellikle kendi çocuğunuzsa mis gibi kokar.
  • her insanın kendine ait bir öz kokusu vardır biliriz. özellikle giydikleri elbiselere, ya da evlerine kadar siner bu kokular. çok sık görüştüğümüz birisi olunca artık kanıksar ve kokuya alışırız. yanlış anlamayın katlanmak anlamında değil, aşinalık açısından.

    çocukların da bir kokusu vardır. daha erişkin olmamanın verdiği masumlukla daha hafif, daha bebeksi kokarlar. saç dipleri, kulaklarının altı küçük lokumların en güzel kokan yerleridir. o güzel, hayat dolu gözleri ışıl ışıl parlar. size duyduğu güven adeta bir ömür hayatı bildiği kişiye bağlandığı mutluluk senedi kadar değerlidir.

    kendi çapında o da bir hayat mağdurudur. en güvendiği dalı, anne babasında soluğu alır. ruhu güzel kokar, teri misk gibi gelir anneye. babanın ısırıktan morarttığı burnu fedadır. yaramazı böyledir.

    uslusu vardır bir de çekingen. sevdikçe kendi kabuğuna kapanır. utanır, ancak bu utanma sevgiye gösterilen en büyük saygıdır özünde. gözlerini kaçırır bazen konuşmaz. ama o lokumdur ve siz onu sevmeye devam edersiniz. biraz uzaklaşınca o size gelecektir bilirsiniz, kıyamazsınız.

    düşününce her hareketinden masumiyet akan bu değerli varlıkların her şeyine methiyeler dizilse azdır. insanoğlu, yeni fertlerini güzel karşılamalı ki, onlar da bir merhaba sıcaklığı ile kendinden sonraki küçük lokumlara kapıyı aynı sıcaklıkla açabilsinler inancındayım.

    tanım: her daim mis gibi olan bir kokudur.