şükela:  tümü | bugün
1 entry daha
  • filmin ismini ilk duyduğumda, drama olduğunu da bildiğimden; i said saçlar no dedim kabilinden bir çeviriyle 'sanma no aji' olarak kabullendim. 'sanma ki acı yok', oysa bu filmin içeriğine de uyuyordu. ancak ayşe arman'la-yosujiro ozu'yu aynı entride yazmanın dayanılmaz hafifliği üzerine mevzudan hızla uzaklaşıyorum.

    demem o ki, filmin ana malzemeleri;
    nefis müzik, hulusi kentmen havasındaki babacan adam` : elde var hüzün`, ama arkadaşlar iyidir, en az üç çocuk doğurun, japonlar ikinci dünya savaşı'nda kaybetmeselerdi nolurdu alt metni/paralelinde filme dair politik okumalar, upuzun diyaloglar, konusunu kısa bir text/plotta okuyan insanın 'aa ensest mi var yoksa?' sorusunun aksine saf bir içerik/sinema ve bolca da naiflik.
2 entry daha