• raziel nisroc'un ritüel e.p'sinden 6. şarkı. "tek kelimeyle muhteşem" demek isterdim ancak o bile eksik kalırdı.

    hayat: yok olma biçimi!
    irkildikçe sindir; dünya bir sirk
    aşk gurura teslim
    bu resmi cinayete esirdi zihnim
    emretmeyi bil!
    tetikte parmak temsili..
    kal ya da git! her şey bir seçim
    yüzüm
    hüznümün görüldüğü en son şehir.
    -doğdum. bilincimin çekildi pimi
    kaç laf duydum hiçbirinde yok dostluk sihri
    kork! aklıma inen basamaklar ıslak
    kork! bu çağda insan tümüyle kir pas.
    boş bir sayfadan kendine bakmak
    hip hop aklıma sapladığım en eski bıçak
    bırak! şuurum iptal, ruhum ihya
    birkaç rüyama ev sahibiydi kırılmış kumbaram..
    zamana parçalan
    her şehir bir parçam
    her parçam bir insan
    ve
    her mısram bir imza..

    nakarat:
    raylar boyunca akıp
    akıp gidiyor nehir..
    akıp gidiyor raylar
    akşam olunca..

    :verse 2:
    bu notları alırken raylar sakindi
    nabzım sabit, vagonlar bir hayli sessizdi
    öfke: dilimden kan söken töre
    her neyse
    yaşamak
    sansürler eşliğinde,
    çok sahte…
    yüzüme söv! ya da öv!
    hakkımı böl, kaygımı sök!
    huzuru öp! (haha)
    galaksine verdiğim yeni isim: çöp!
    kafiyem döndükçe kendini bul ve döv!
    gördüm aslımı bir mısra aralığında her gün
    öldüm dudaklarında yalanlar tadınca her gün
    öptüm yalnızlığı koynunda
    bir şiir gibi kazındı her şey ruhuma
    oldu sonunda!
    hayallerimi boğdum soğuk suda
    solgun! uzandı boynu..
    sokuldu korku bu soğuk banyodan çıkınca
    tek çıkar yol çekip gitmek raylar boyunca..

    (bkz: damarına copy paste shit)
2 entry daha
hesabın var mı? giriş yap