şükela:  tümü | bugün
  • dostoyevski'nin diğer yapıtlarının etkisi ile kıyıda kalmış fakat okunması gereken takdire şayan kitaplarından biri daha. insanseverlik olgusu'nun, üst kademedeki kişilere aşılanmasının gerekliliğini savunan generalimiz ivan ilyiç'in başından geçenleri altan ufak bir öykü.

    --- spoiler ---
    hayır, şiddet, yalnız ve yalnızca şiddet !..

    --- spoiler ---
  • dostoyevski'nin güzel bir hikaye kitabıdır. arzuları ve hedefleri olan üst düzey bir memurun, "basit" halktan kişilere bağladığı umudun nasıl da yerle yeksan olduğu, onları yanına çekme, hedeflerini anlatmaktan nasıl da uzak olunduğunun izah edildiği bir kitaptır. bu hikaye ile ilgili yazılacak çok şey olsa da, şimdilik bu kadar ile yetinmenin yeterli olduğunu düşünmekteyim.

    "hayır, şiddet, yalnız ve yalnızca şiddet!"
  • "tatsız olay"dan önceki kısmında; insanın sözlerine söz geçirememesini, anlatmak istediklerinin tam tersini anlatırkenki çaresizliğini ve buna engel olamayışını keyifli bir dille anlatan, pek yaygın olarak bilinmeyen bir dostoyevski öyküsü.
  • zamanın rus rejiminde, yönetim kademesinde olan kişilerin yönetmekle yükümlü olduğu insanların verimliliğini arttırmaya yönelik olarak belli stratejik çizgilerle belirlenmiş "ben de sizdenim" populistliğine yönelmesinin ne derece fayda göstereceğini irdeleyen bir roman.

    dosto psikolojik çıkarımları ile yine yardırmaktadır.

    romanın sonunda general "iyilikten maraz doğar abi" şeklinde demeç verirken, memur kesim ise " şov yapmak isterken gördü işte ebesinin .mını" şeklinde konuşmuştur kameralara.
  • yine ülkemizde pek popüler olmayan bir dostoyevski eseri. can yayınları'ndan nihal yalaza taluy çevirisiyle, tek seferde okunabilecek güzel bir eser.

    astlarına iyi davranmayı hedef bilmiş bir ekselans, kaş yaparken göz çıkarıyor. ve bunu dostoyevski'nin psikolojik gözlemleriyle okuyorsunuz. daha ne olsun?
  • rakı masasında gereksiz lafa girip, manasız fazlalıkta anı anlatmaya çalışıp ortamı bozan sevimsize masanın en kıdemlisi ege'li bir dayı tarafından söylenen cümle.

    -işte sonra köşeyi bi dönd...
    -rıfat sen dostoyevski'den skvernyj anekdot'u okudun mu?
    -abi bir şey anlatıyorum şurda ne alaka?
    -artık sikivecem anekdot'unu da seni de o yüzden sordum.
    -...
  • teoride üstün gözüken fikirlerin, pratiğe dökülmesindeki zorluğu anlatan trajikomik bir fyodor mihailoviç dostoyevski hikayesidir.

    --- spoiler ---

    genç yaşında yüksek dereceli bir memuriyette görev yapan ivan ilyiç, çağın aydın kesiminin liberal düşüncelerine sahip bir kişiliktir. olayın geçtiği gecede ilk önce kendisi gibi yüksek memurlarla sohbet eden ivan ilyiç, teorik olarak ortaya bazı fikirler atar. bu fikirler üstün astını sevip sayması, onunla ilgilenmesi, adeta kendi dengi gibi görmesi gerektiğidir. bu fikirleri ateşli bir şekilde savunan ivan ilyiç’e bu fikirlerin başarılı olamayacağını söylerler. genç ve aydın olduğunu düşünmesinden yola çıkarak ivan ilyiç, başarısızlığına inanan -ona kıyasla oldukça yaşlı kalan- diğer memurları haksız çıkarma niyeti ile oldukça düşük seviyeli bir memurun düğününe katılır.

    düğünün sahibi olan pseldonimov tam anlamıyla bir gogol tiplemesidir. çok düşük dereceli, dikkat çekmeyen, ismi mahlas anlamına gelen psevdonimov kelimesinin yanlış yazılmış hali olacak kadar silik ve önemsiz bir kişiliktir. tipik bir gogol kahramanı olan bu karakterin fyodor mihailoviç dostoyevski ile kazandığı özgünlük, hikayenin bu karakter yerine ivan ilyiç üstünden işlenmesidir. bu hikayeyi gogol yazmış olsaydı hikayenin kahramanı bu tip, konusu ise düğününe gelmiş yüksek dereceli amirinin yaşattığı gerginlik olurdu. fyodor mihailoviç dostoyevski üstün psikolojik çözümlemeleri ile ivan ilyiç üstünden yazsa bile, pseldonimov karakterinin iç dünyasını da bize tatmin edici bir seviyede sunuyor. gogol’ün yazacağı bu hikayede eksik olacak noktalardan en büyüğü, ivan ilyiç’in iç dünyasını tam anlamıyla anlatamaması olurdu. bu yüzden kendisine hak ettiği empatiyi hiç veremez, onu tam anlamıyla kötü bir insan olarak görürdük. fyodor mihailoviç dostoyevski ise bu hikayede her karakteri olduğu gibi göstermeyi başarıp, herkesi gri bir şekilde işlemiştir.

    düğündeki bazı tiplemeler -yazar, subay, öğrenciler gibi- kendisinin gayet aydın, halkı düşünen ve doğru fikirlere sahip olduğunu sanan ivan ilyiç’e kendisinin halka inemediğini, aslında gerici olduğunu yüzüne çarpıyor. bunu da olabilecek en alaycı ve seviyesiz şekilde yaparak, alt kesmin onlara karşı olan nefretini ortaya seriyor. teori kısmında kendi denklerine ilerici fikirleri ile yaranamayan ivan ilyiç, astlarına karşı bu fikirlerini uygulamaya çalışırken bunu becerememesinden ve onları anlayamamasından dolayı onların gözünde gerici konumuna düşüyor.

    sonunda, teorideki fikirlerinin pratiğe dökülünce hiçbir işe yaramadığını gören ivan ilyiç, tebaanın ezilmesi gerektiğine karar veriyor. buradan pratiğe doğru bir şekilde dökülemeyen fikirlerin, tepeden inme durumların zarara yol açacağı ve durumları daha iyi hale getirebilecek düşüncelerin harcanacağı fikri ile fyodor mihailoviç dostoyevski -belki de selo stepançikovo i yego obitateli ile yarışacak kadar- mizahi öğelerle dolu olan bu trajikomik hikayesi ile başarılı bir kısa hikaye yazarı olduğunu da kanıtlıyor.
    --- spoiler ---
  • dilimize tatsız bir olay diye çevirilen, dostoyevskinin yine dolu dolu psikolojik tahliller sığdırabildiği, ivan ilyiçimizin kısa trajikomik hikayesi.

    can yayınlarından okumuştum, tavsiyemdir.