şükela:  tümü | bugün soru sor
  • 1957 yilinda efsanevi rudy van gelder tarafindan kaydedilmis daha sonra 2006 yilinda remaster edilmis bir johnny griffin albumu.

    daha ilk goruste diger blue note albumlerinden ayirabilirsiniz bu eseri cunku kapak tasarimi daha o zamanlar pek de populer olmayan andy warhol tarafindan yapilmistir. ne yazik ki blue note ve andy warhol birlikteligi cok uzun surmemis ve kendisi sadece 3 tane album kapagina imzasini atabilmistir. bu yuzden daha kapak calismasiyla bile bu eserin blue note katalogunda ayri bir yeri vardir.

    albumde calan kadro ise su sekilde,
    johnny griffin; tenor saksafon
    sonny clark; piyano
    paul chambers; kontrbas
    kenny dennis; davul

    albume ismini veren, ayni zaman da acilis sarkisi olan the congregation isimli eseri cok severim. hatta jazz nedir diye soranlara da onerdigim parcalar arasindadir. mukemmel bir melodi ve arkasindan gelen dogaclamalar ile bu turun tum guzelliklerini icerir. hemen arkasindan baslayan latin quarter ise tanidik bir latin ezgisiyle insanin icini isitir, sevgiliye sarilip dans ettirir.

    daha fazla uzatmak istemiyorum acikcasi. eger daha once johnny griffin dinlemediyseniz a blowing session ile bu albumunu dinleminizi tavsiye ederim. sanatcinin gercekten kendine ait bir tenor tonu var ve dinlemek keyif veriyor. hatta cogu zaman sasirtiyor da cunku ben dinlerken nefessiz kaliyorum kendisini ama o saniyelerce nefes almadan ufleyebiliyor. boyle guclu bir saksafonun yanina efsanevi basci paul chambers'i ve albume tum blues koklerini yansitan sonny clark'i ekleyin, evet bu tahmin edeceginiz uzere bu guzel karisimdan kotu bir sey cikmiyor. tek falso kisim davulcu arkadasin biraz vasat olmasi.
  • 2015 model leprous albümü. klibi yayınlanan the price parçasına hasta olmuş biri olarak albümden beklentim çok yüksek. itimadımız da tam bu gençlere. hadi bakalım.

    1. the price
    2. third law
    3. rewind
    4. the flood
    5. triumphant
    6. within my fence
    7. red
    8. slave
    9. moon
    10. down
    11. lower
    12. pixel (bonus)
  • son yılların - abartısız - en müthiş progressive metal albümü. the price'ın ilk notalarıyla sizi kapıyor ve tek şarkı atlayamıyorsunuz dinlerken.
  • ileride ‘bu albümün çıktığı ana tanıklık ettim ben’ diye düşündüğümde kendimi çok iyi hissedeceğime eminim.

    dinleyici için sevdiği grubun kendine özgü bir müzik yaratmasını takip etmek kadar heyecan verici bir şey olmasa gerek.

    ‘the congregation’, şüphesiz ki yılın en iyi progresif metal albümü.

    baard kolstad'ın bagetin bile isyan ettiği rewind performansı, ne ile karşılaşacağınızı açık eder nitelikte.
  • ilk notadan kapanisa kadar suren muzikal ziyafet. muazzam bir album.
  • leprous grubunun yaptığı en iyi işlerden birisi. sözlerinin ustaca yazılışı, zihnin derinliklerinde bıraktığı anlamlar.. kendilerine has orjinalleklerinde, müzisyenlerin yeteneklerini ortaya koyduğu yerler asla göz ardı edilemez.
    vokal konusuna ayrıca değinmek isterim ki, özgün bir vokal! kesinlikle grubun keskin ucu burası ve bu albüm.