şükela:  tümü | bugün
  • biraz önce fark ettim, çok garip bir durum bu.
    rehbere baktım, arayacağım bir insan evladı yok.
    yalnızlık edebiyatı yapmıyorum yanlış anlaşılmasın, sadece rehbere baktığımda kimseyi göremedim.

    neye dönüştüğümü anlamaya çalışıyorum.
    ihtiyaç anında sorun çözen, insanların dara düştüğünde aradığı ama arkadaş olmak istemeyen biriyim sanırım.
    aradığımda ne konuşacağımı da bilmiyorum, hayatları beni enterese etmiyor.

    konuşabildiğim insan sayısı çok az, ne yaptığımı anlamaya çalışıyorum.

    velhasılıkelam garip hissediyorum kendimi, "arkadaşım yok ühüüğğ" tribi değil bu, konuşabileceğim kadar kafası çalışan insan sayısı çok az, sorunum bu.