alaimisema

  • şekerpare (685)
  • 674
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 ay önce

güçlü kadın

ah bu kadınlar... yanında kendinizi çoğu zaman güvende hissedeceğiniz ama bazen de güçsüzlüğünüzü görmelerine izin verdiğinizde yüzlerindeki ya da ses tonlarındaki hayal kırıklığı yüzünden kendinizi harap etmenize yol açan kadınlardır. bi tanesi de benim annemdir.

kendisi memur anne babanın çocuğu olarak tayinler yüzünden şehirden şehre taşınmış, bu yüzden pek arkadaş edinemeyip kendini kitaplara vermiş hatta anneannenin bu yüzden 'aşırı kitap okumak asosyalliğe yol açıyor' diye bir teori ortaya atmasına sebep olmuştur.

ilerleyen yaşlarında, bütün psikolojik ve fiziksel sorunlarını kimseye anlatmadan kendi kendine halledebilmiş, mezun olduktan sonra 'ben asla evlenmem' diye dolanırken boktan bi babaya sahip olması sebebiyle dolaylı yoldan da olsa zorla evlendirilmiştir. evlendiği boktan kişiye (babam) bi şans verse dahi olmadığını anlayınca direkt boşanan, çocuğuna tek başına bakan ve hiçbi zaman 'sen benim her şeyimsin ikimiz için de sadece birbirimiz varız!' tarzında laflar etmeden yetiştiren bir kadın benim annem.

eşinden ayrılan arkadaşlarının sürekli çocuklarıyla uyumalarının ve onları kendilerine muhtaç bir şekilde yetiştirmelerinin aksine, ufacık yaşlarda dahi karanlıktan korktuğumda 'hayır alışacaksın tek yatmaya!' diyerek gerisin geriye odama postalardı beni.

şimdi yeni yeni fark ediyorum böyle güçlü bi kadınla büyümenin etkilerini. 1.sınıfın ilk günü bütün sınıf annelerinden ayrılırken ağlarken benim burnum deli gibi sızlasa da ağlamamı tutmaya çalışmamı, anneme 'hadi git sen artık yaa!' diyip o gittikten sonra bikaç damla yaşımı bırakışımı.

bu kadınlar öyle bi geliştirmişlerdir ki kendilerini, karşılarındakinden de aynısını beklerker. onlara hiçbi zaman güçsüz olduğunuzu göstermemelisiniz ve en sonunda da gerçekten güçlü bi insan olmalısınız. amaçları budur işte.

üniversitenin son sınıfının son döneminde okul için başka şehre dönerken hafiften gözlerim dolduğunda (sadece o zaman oldu 4 sene boyunca) 'sakın! saçma sapan hareketler yapma! okumaya gidiyorsun ne demek ağlamak' diye sesini yükseltebilir misal. tamam hepsi tamam çünkü bi şekilde güçlü ve yalnız yaşayabilen, sürekli başkalarına ihtiyaç duymayan, tek başına bi şeyler yapmaktan daha çok zevk alan bi insan olduysam bu onun sayesinde. ama saçma sapan ve sonuçlarının kötü olma ihtimalinin olduğu sağlık problemleri yaşadığımda arayıp anlatırken hafiften burnumun tıkanmasına, sesimin titremesine de (kendimi deli gibi tutmama rağmen) 'ben seni böyle bilmezdim, demek ki sen benim düşündüğüm gibi güçlü değilmişsin, en ufak bi şeyde kendini koyverebilecek bi insanmışsın' da deme be kadın!

sana güçlü görünebilmek için ilişkilerim bittiğinde dahi dümdüz anlatıyorum, adım duygusuza çıktı. sana dümdüz 'olmadı işte bitti gitti, bana ne' diye anlatıp sonra suratımı yastığa gömüp böhühüh diye yardırıyorum. güçlü olmak böyle bi şey mi ya da zamanla o 'böhühü' kısmı da yok mu olacak mesela? bazen şımartılmak istemem, ilgi istemem, birinin sımsıkı sarmasını istemem de geçecek mi misal? sen hiç istemiyor musun?

devamını okuyayım »
13.03.2015 15:03