buturkcheilenereye

  • azimli
  • anadolu çocuğu (342)
  • 2289
  • 8
  • 3
  • 0
  • dün

insanın masumiyetini kaybettiği an

insan ilk kez aşık olduktan uzuuunca bir süre sonra, aşık olduğu kişiyle asla birlikte olamayacağını fark ettiği bir an yaşar. ilk şoku atlattığı anda "peki şimdi ne yapacağım" diye durup düşünür, çünkü bir daha hiç kimseyi o kadar sevemeyeceğini, hiç kimsenin "o"nun yerini tutmayacağını gayet iyi bilmektedir. ama hayat kimseyi beklemez, kalbinin kapılarını bir başkasına tekrar açabilmek için aşık olduğun insan sanki hiç var olmamış gibi düşünmekten başka bir çare yoktur. çünkü aşk karın doyurmaz, bu hayat ömür boyunca birini bekleyerek yaşanmaz.

işte o andan sonra hayatına kimlerin girip çıktığı sadece bir sayıdan ibaret olur. o gider, bu gelir, eskiden bir tek kişinin yaşadığı o kalbin artık onlarca konuğu, davetlisi, hatta çıkış tarihi belli olan kiracıları dahi vardır. işte insan masumiyetini böyle kaybeder. yalnız hayatı boyunca o ana takılıp kalmaya, yani "yaşamamaya" razı olabilenler, ömrünün sonuna kadar "eğer o olmayacaksa kimse olmasın" demekten vazgeçmeyenler masumiyetlerini koruyabilirler.

kısacası o andan sonra yaşamaya devam edebilmenin bedeli masumiyetini kaybetmektir. hayat, eline düştüğün insafsız bir tefeci gibi senden masumiyetini kurban etmeni ister ve sen, kimsenin baskısı veya etkisi olmadan, kendi masumiyetinin boğazına bıçağı kendin dayar ve kendi ellerinle masumiyetini yok edersin. o andan sonra yaşayacağın bütün sevinçler, bütün heyecanlar, bütün mutluluklar o masumiyetin cesedinin üstünde yükselir.

devamını okuyayım »