hadileen

  • 3561
  • 1
  • 0
  • 0
  • 3 hafta önce

boya sandığını kırıp bir köşede numaradan ağlamak

yılbaşı, nişantaşı sokaklarında akşam gideceğim arkadaşıma bir hediye bakıyorum. "kendime de yılbaşı hediyesi bir şişe jack daniels alırım" diye dolanıyorum. sokağın birinde 8-9 yaşlarında bir boyacı çarpıyor gözüme. dandik bir kutu var önünde. eğilmiş ağlıyor. ama nasıl! salya sümük. yaklaşıyorum yanına, "neyin var" diye soruyorum. "boyalarımı çaldılar" diyor. çıkartıp cebimden kendime alacağım hediyenin parasını veriyorum. içim rahatlıyor.

arkadaşıma aradığım hediyeyi buluyorum, bir kafeye girip jack daniels yerine bir kahve içiyorum. mutluyum yardım ettim çünkü birisine az önce. "güzel bir yıl olur inşallah" diye düşünüyorum. evime gitmek için kafeden çıkıyorum. ana! o boyacı piç bu sefer de bu sokakta ağlıyor. ulan herife boyalarını alacak üstüne de evine götürecek kadar para verdik hala zırlıyor? fena ketenpereye getirildiğimi anlıyorum, orada 2-3 dakika kalakalıyorum. acaba gidip kulağına yapışsam mı diye. "siktir et" diyorum kendi kendime. "sen bunu hiç görmedin, moralini bozma" diyip uzaklaşıyorum. bu sefer kendi kendime gülüyorum "ne malsın" diye.

o yıl bok gibi geçti.

devamını okuyayım »
10.03.2006 09:48