higoriyan

  • 3007
  • 17
  • 3
  • 1
  • bugün

öğrenci yurdunda kalmanın insana kazandırdıkları

her şeyden evvel insana maksimum tahammül etme sınırını gösterir. her şeye ve herkese tahammül etmek. yeri gelir sen uyumak istersin; ama bu, oda arkadaşının umrunda bile değildir, seni uyutmamak için var gücüyle çalışır. ders çalışmak istersin, gürültü yaparlar, ders falan çalışamazsın. ağlamak istersin, gizli gizli ağlayabileceğin bir yer yoktur, peşinde ''ne oldu bu kıza?''diye dolaşıp duran bir yığın insan. biriyle dertleşmek istersin, dertleşmek istediğin asıl kişi bir türlü yalnız kalmaz. yemek yemek istersin, severek yiyebileceğin doğru düzgün bir yemek yoktur ortada. hasta olursun, hiç kimse annen-baban kadar ilgilenemez seninle... ama her şeye rağmen yurt hayatı insana çok şey kazandırır. en başta söylediğim gibi; sabretmeyi. öğrenci yurdu dedin mi; oraya türkiye' nin doğusundan batısına kadar çeşit çeşit insan gelmiştir. onlarla bir arada yaşayabilmeyi öğrenirsin. insanları diline,ırkına,dış görünüşüne göre ayırmamak gerektiğini öğrenirsin. klasik olacak belki ama : ''kendi ayaklarının üzerinde durmayı '' öğrenirsin. harçlığınla hayatını dengede tutabilmeyi öğrenirsin. ve belki de en güzel arkadaşlıkların olduğu ortamdır yurtlar,yeri gelir birbirinizin anne ve babası olursunuz, yeri gelir kardeşten daha yakın olursunuz. her şeyi birlikte paylaşırsınız, beraber ağlayıp beraber gülersiniz. bir de; mesela ben ailemden ayrı kalırsam yaşayamayacağım zannederdim hep; yaşanabiliyormuş meğer. ailenin ve sevdiğin diğer insanların senden kilometrelerce uzakta sağ olduğunu bilmek de yetiyormuş insana, bunu da öğrendim. bence imkanı olan her öğrenci şehir dışında okuyup bir nebze de olsa gerçek hayatı tatmalı diye düşünüyorum. çünkü ömür boyu ailemizle yaşayacağız diye bir kural yok bu dünyada. en güzeli de, ömrünüzün asla unutulmayacak yıllarından birkaçı, öğrenci yurdunda geçireceğiniz yıllardır aslında.

mezuniyet edit akbayram' ı :
yukarıdaki yazıyı üniversite 1. sınıfa giderken yazmıştım. o yüzden çok klişe olmuş. yıl 2016 ve ben 4 yıllık lisans eğitimimi tamamlamış bulunuyorum. bunun sonucunda, yukarıda yazılanlardan çok daha fazla şey öğrendiğimi söylemek istedim. 4 yıl, hâliyle daha fazlasını katıyor insana. okuyunca basitime geldi de, üniversite 1. sınıf ne tatlış bi şeymiş, vay be.

sözlüğe de yeni gelmiştim o zamanlar. noktalama işaretinden sonra boşluk bırakmayı henüz kural olarak benimsemediğim yıllar. ^_^

devamını okuyayım »
18.07.2013 23:06