mylia

  • 3614
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 yıl önce

eski sevgiliyi aramak

cok asagilanan bir eylemdir.
arkadaslariniz kizarlar, delirdin mi sen derler, ayrildiniz kurtuldun derler, ya da arama kendini rezil edeceksin derler. haklidirlar buyuk ihtimalle. iyiliginizi dusunduklerinden size o telefonu actirtmak istemezler.
aranan kisinin de olaya bakisi nadiren olumlu olacaktir. hersey bitmistir, kimbilir unutmus gitmistir, kendisini belki ancak toparlamistir, veya tam tersi, size hic bir zaman deger vermemistir, simdi de baskasiyla gonlunu eglendiriyordur, rahatsiz edilmek istemez. size deger verdiyse unutmaya calisirken aramaniz kendisine haksizliktir, eger deger vermediyse yaptiginiz sey ona takinti olarak gorunecek ve sizden rahatsiz olup belki de korkacaktir.
sizin bakis aciniz ise kimsenin kimseyi anlamayacagi yonundedir, ayni seyleri yasamadigi muddetce.
uzaktan konusmak kolaydir cunku. arama, kendini rezil edersin derler, oysa aramadiginiz zamanki durum rezillikten otedir. sabahlara kadar aglayan, surekli icen, kimseyle gorusmek istemeyen, hayattan nefret eden, kendisinden nefret eden, yasamak istemeyen bir enkazdir haliniz. ne olur bir sansiniz varsa onu kullansaniz barismak icin? ne olur sanki bir kez arasaniz da o sansi deneseniz? belki o da beklemektedir telefon basinda. belki o da aramak ister de cesaret edemez arkadaslarinin rezil olursun uyarilarindan sonra?
ayrilinca belki atlatmaya baslamisken aramaniz dogru degildir, kendi acinizdan. yasadiginiz cehenneme alismaya baslamissinizdir belki, belki acisi nasirlasmistir. ne gerek var kapanmaya baslayan yarayi yeniden acmaya? kotuluk olacaktir kendinize. peki nasil aramazsiniz o yarayi iyilestirme sansi varken elinizde? sonsuza kadar izi kalacaktir ruhunuzda eger iyilesmezse, ve belki kanamaya devam edecektir de. belki iyilesir, belki karsinizda da yarasini elleriyle tutup bekleyen sevdiginiz vardir, aramanizi bekleyen.
size deger vermemis biriyse eger, sizi unuttuysa, baskalariylaysa, aramak rahatsiz edici olacaktir. ama bunu aramadan bilmek mumkun mudur? siz bilinmezlikler icinde kahrolurken, ona ait olmayan acilari yakistiriyorsunuzdur belki. aramadan ogrenemezsiniz ki..
en kotusu ama, sizi sevmis olandir. sevmis ve unutmak icin herseyi yapmis olan. belki evini birakip gitmis uzaklara, belki kendisine en cok aciyi cektirecek fiziksel ve duygusal islere girismis. sirf yarasini ortebilmek, unutabilmek icin, kendi vucudunu daglamistir belki. uzaktan acisini hissedersiniz. aramak istersiniz. belki yeniden birlesmek imkansizdir. belki cok kotu kaybetmissinizdir onu, belki hata yapmissinizdir. mazeretiniz, bahaneniz, ozrunuz her ne ise, onlari anlatip belki yaralarimizi birbirine dokundurup kanimizla duzeltiriz herseyi dersiniz. yaralari yakmaktansa acalim, birbirimize ilac olalim dersiniz.
iste o zaman aramaya asla cesaret edemezsiniz. sonsuza kadar kanayacak yaraniz icinizdedir. geceleri sizi uyutmayacak, en ufak bir hatirada sizlayacak, bir romatizma gibi varligini unutturmayacak, bir lanet gibi sizden ayrilmayacaktir. yagmurlu havalar onunuzdedir, bir daha gunes acmaz. kisa sureli unutursunuz icinizin kanadigini ama bir yarayi daha kaldiramayacaginizi bilirsiniz. sahtekarsiniz dupeduz, insanlarla gorusur yuzlerine gulersiniz, sanki mutluymus gibi, sanki hayat cok guzelmis gibi. aramazsiniz ama. neden arayasiniz ki?
onda da vardir buyuk ihtimalle ayni yaradan. ve gecmeyecek. kan kardes olamazsiniz, zehirlisiniz. ona bulastirdiniz bu zehri, onu da zehirlediniz. simdi icinizde asla kapanmayan bir yara var, bir bosluk, gittikce karariyor gozleriniz. farkinda degiller hayati tutmayi biraktiginizin ellerinizle, dustugunuzu farketmediler. bu guzel. cunku hala bir sans var.
yasamaya devam etmek icin bir sebebiniz var hala. belki bir gun onun iyilestigini gorursunuz. bir gun belki o sizi affeder, hatta siz kendinizi affedersiniz. o zaman rahatlikla olebilirsiniz.

devamını okuyayım »
31.08.2007 13:39