otlukek

  • 1342
  • 28
  • 9
  • 0
  • evvelsi gün

işsizlik

bu süreç uzadıysa (benimki üç yıla yaklaştı. aralarda çalıştığım işleri saymıyorum) artık hep böyle yaşayacakmış gibi bir kafa yapısına sahip oluyorsun ister istemez. bugün başvurduğum bir radyodan aradılar. iş tanımı yazmıyordu. adamlar sadece part time ve bayan eleman gibi şeyler yazmış. 4'e kadar gelin görüşelim dediler. iş tanımı nedir? dedim. 3 senedir pek çok anlamsız iş görüşmesine gittim ve artık saçma sapan şeylere 10 lira yol parası vermek istemiyorum haliyle. bana gelen cevap: "eııı biliyorsunuz burası bir radyo istasyonu ve biz yetiştirecek adam arıyoruz." tamam da ne için yetiştireceksiniz dedim. "ııııııı yanii şey. reklam filan işte." ??? wtf. adres atın dedim. onu da atmadılar. upuzun bir adres tarif etti. bulursunuz yeaaa dedi. nesine gidip görüşeyim. vaktime yazık vallahi. iyi kötü bir yere gireyim diyorsun. karşına gelenler:

-iki cümleyi bir araya getiremeyen patronlar.
-belirsiz iş tanımı. reklam, pazarlama, saha işleri, e- ticaret, grafik allah ne verdiyse yap kızım kafası.
- asgari ücret. yol yemek yok. karşılığında "sana iş öğretiyoruz." goygoyu yapıyorlar ama öğretilen bir şey de yok.
-cumartesi de köle gibi çalışıyorsun. bu ne deyince "uv bu yeni nesil çok tembel. emek harcayın emek." bıdı bıdısı geliyor. sanki nitelikli iş yaptırıyor eşoğlu da gelmiş emek diyor.
-10- 11 saat çalışma dilimleri. eve gelir gelmez kendini yatağa atıp ertesi gün köleliğe dönüş.
-aşırı vasatlıktan estetik algın zedeleniyor ve o suratları gördükçe kafan bulanıyor. boşuna algı zedelenmesi yaşıyorsun. (asgari ücretin yarısı yola yemeğe, iş tecrübesi 0 ile eş değer)

devamını okuyayım »
10.03.2018 14:15