sessizce isleyen saat

  • 1008
  • 3
  • 1
  • 0
  • geçen hafta

düşün ki o bunu okuyor

sana neden ısrarla ulaşmaya calisiyorum anlamıyorum. gözündeki kredimi iyice tukettigimin farkındayım. her defasında diyorum ki simdi artık patlayacak yada engelleyecek bir şekilde ulaşmamı ama (iyi ki) onu da yapmiyorsun.
aslinda o kadar kotu bir insan degilim, genelde kimseye rahatsizlik vermek istemem. sanirim bende eksik kalan bir kac muhabbet var, icimde tutamadigim ve sana ulasmak isteyen. belki 15 dk konussam anlatsam kendimi sorun çözülecek, belki de herşey ilk gozunde degerli,ise yarar birisi olduğum halime dönüşmüş olacagim. belki de hiç böyle degil durum, bilmiyorum.
seni çok iyi anlıyorum, tavrına çok saygı duyuyorum. toleransın için minnettarım. "what happened to monday" filmini yalniz izlerken hissettiklerim neyse hala koruyorum ve bu takıntıyı maalesef asamiyorum.
niye bunları yazdım, belki hiç gormeyeceksin, görsen bile sen olduğunu farketmeyeceksin. tutabilirsem artık söz vermeyi planlıyorum kendime, tek derdim şu olsun sana bir sekilde ulaşırsa bu son mesaj: ben iyi değilim ama kötü bir insan da henüz degilim.
hoscakal

edit: düsündüm ama o bunu okumadı,zaten okuması yada anlaması imkansız

devamını okuyayım »