şükela:  tümü | bugün
  • hayatindaki sevincleri, huzunleri ailesinden ya da kendisinden baska kimseyle paylasma sansi olmayan yalniz insan. bunun sebebi kisinin kendisindende kaynaklansa da cevre de buyuk bir rol oynar. bazi insanlar yalniz olmaya mahkumdurlar. eger bu kisi de bu insanlar arasindaysa baskalariyla arkadas olma adina tum girisimleri basarisizlikla sonuclanir. kazik yer, iyice sogur insanlardan, yalnizligina doner.
  • neye, ne kadar çok katlanmış olursa olsun, katlanılmaz biri olduğu izlenimini verecek insandır. (etrafındaki yalnızlık yanılıyor olamaz...) belki mağdurdur, belki gerçekten katlanılmazdır. fakat bunu hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz. (ufka bakış... bi takım esrarengiz hareketler...)
  • kesinlikle erkektir. zira kukunuz varsa hiç tanımadığını arkadaşlarınız ve dostlarınız karşınıza çıkabilir...
  • belki de, çok sevdiği bir kaç dostu vardır.
  • facebookta 300 arkadaşı! olmasına rağmen aslında adam gibi görüştüğü 1 ya da hiç (işte hergün gördükleri hariç) arkadaşı olan insandır. hayatında tek güvendiği, sevincini ve hüznünü paylaştığı bir insan vardır o da sevgilisi veya eşidir. o da terkederse mal gibi kalacaktır.
  • çok da kötü bir şey değildir. etrafında yaşayan diğer insanlara genellikle ihtiyaç maddesi olarak bakar.annesi ve babası hariç kimseyle sorumluluk bağı kurmaz. böylece özgür insan olma yolunda güçlü adımlarla ilerler. kimseye herhangi bir şekilde mesleği haricinde-ki ondan da para kazandığı için- yardım etmek zorunda kalmaz.tabi bunun sonucunda kimse de ona yardım etmez. ama zaten bu kararı genellikle kendisi verdiği veya genlerinden kaynaklandığı için savunma mekanizmaları oturmuş olur ve az biraz sıkıntılar yaşasa da genelde kafası rahat olur. tabi olarak, o da bazen arkadaşları olsun ister,gezsin ister,kızlar esprilerine gülsün,erkekler anılarını paylaşsın ister. ama 3 dakika sonra bu duygulardan eser kalmaz. her ihtiyacı için etraftan adam toplar ve o ihtiyacını karşılamak dışında -ki bunun için biraz sinsi olmak gerekiyor- ilişki kurmaktan kaçınır. bir insanla ne kadar yakılaşırsa o kadar uzaklaşacağını bilir. diğer insanların normal kendisinin anormal olduğunun farkındadır ama bu hoşuna gider. bu anormallikte bile yalnız olmak yalnızlığın daniskasıdır.
    http://i1.kym-cdn.com/…l/000/003/619/untitled-1.jpg
  • oğlum ne acayip bi şey lan şu bizim emre... herif böyle 1.90, iri yarı, şekli şemali düzgün. hafta sonları bar kapısında falan durur, iyi içtiğini iddia eder, büyük ihtimalle de içer. ayı gibi herif, file vereceğin narkozu koyman lazım önüne ki bulsun kafayı.

    geçen derbi maç günü, kısmetimizi sikeyim ki nöbetçiydik ofiste. daha 12 de başladı bu sağı solu aramaya "alpay naber koçum? akşam gelsenize oğlum maçı izleyelim..." "erdal. biraları kap gel akşam. bizde izleyelim maçı." "yusuf ! döşiycez size akşam lan.. gel bizde izleyim. aysel mi? e ayseli de al gel oğlum..." şeklinde en az 5-6 telefon görüşmesi yaptı benim yakalayabildiğim. bitti mesai çıktık biz florya'dan. bakırköy iskelesinden 6 deniz otobüsüne yetişir, geniş geniş gideriz maltepe'ye diye. ben derbilerin vazgeçilmez mekanı olan, çatı'ya gidiyorum çocukların yanına, bunun da evi zaten orada. fakat yine kısmetimizi sikeyim ki trafiğe takılıp yetişemedik. 7'ye kaldık biz. "artık n'apalım oğlum ya, biner bostancı'dan taksiye gideriz" dedik.

    saat oldu 7.40, indik bostancı'da, atladık taksiye, yolda aklıma geldi; "oğlum emre" dedim "hadi benim gecikmem neyse de, senin için iyi olmadı. bir yığın adam davet ettin. kalacaklar kapıda" "heaa... yok be hacı" dedi. "kimse gelmiyor..." "nası lan?" dedim. fıstık gibi ev ortamında izlemek varken... "ne bileyim hacı?" dedi. üzüldüm amına koyim. boynu büküldü çocuğun. düşünsene oğlum; fener galatasaray maçı var ve evde tek izliyorsun. gol olsa birinin sırtına çıkamıyor, rakibe "nassı koyduk? lööök!!" falan diyemiyorsun... "e gel o zaman" dedim... aldım bunu çatıya götürdüm. fakat bin pişman oldum. sivil hayatta da muhabbeti ofisteki kadar kötüymüş. ne bir espri yapar, ne yapılandan anlar... peeeeeh !

    maç bitti. normalde oturulur, kritiği yapılır ama sırf bu emre daha fazla huzursuzluk vermesin diye kalktık hemen. yaramaz çocuğuyla güne gitmiş anne stresi yaşattı bana pezevenk. dışarıda demez mi bi de, "hacı herifler çok sevdi lan beni" diye. "siktir git lan" dedim. "bin şuradan bir şeye yalnızlığına geri dön."

    hiç arkadaşı yok emre'nin... olamıyor.