şükela:  tümü | bugün
  • 19 yıldır yaşadığım, olması gerektiğinin bu olduğunu bildiğimden gocunmadığım durum...
  • ancak "hicbir kimsenin en sevdiginin olmamasi" durumunda notrlenebilecek, aksi halde uzuntu kaynagi olacak, sozkonusu tek kisinin bunyesini yemesine neden olabilecek oruntu cesidi, fena bir okazyon, melankolik oporoft.
  • "bu" yüzdendir misket göğüslü mankenlerin bize düşmesi,
    ve bu yüzden koca kalçalarımızın aklı ermemesi,
    bu yüzdendir olmak herkesin sevgilisi. *
  • en sevdiginin en sevdigi olmamak mertebesinin bir üst basamagı. birkac basamak daha cıkarsak korkarım ki kendimize yalnızlıklardan yalnızlık begenmek zorunda kalıcaz.
  • kötü bir histir ancak kendinizi daha iyi hissetmek için bir yöntem var. herkesi eşit derecede severek kimseyi en çok sevmemiş olursunuz ve de sizi en çok sevmeyen insanlara misilleme yaparsınız.
  • bunu yaşatanlar yüzüne asla söylemez.kendilerine bile söleyemezler bazen.yine paranoyadır belki.ne kadar küfretsen de gitmez..
  • karşılıksız seven bir aile, birbirinden güzel dostlar, tertemiz bir geçmiş, güzel bir gelecek...ama kimsenin en sevdiği olmamak...hayır, insana bazen bunlar yetmiyor, bunlara sahip olmayanları da düşünmek istemiyor, istiyor ki o kişinin en sevdiği olunsun ve hayata daha bir sağlam asılmak için bahanesi bulunsun.

    bir an etrafına gözlemci * olarak bakıyor kişi, gülen eğlenen insanlar, sanki hayatın her zerresinin suyunu sıkıp her damlasından zevk alıyorlar.belli ki birbirlerine değer veriyorlar. isterseniz siz de bunlardan biri olabiliyorsunuz ama pause tuşuna bastığınız o an, çekmiş olduğunuz fotoğrafın çerçevesine sığamıyorsunuz öyle ki her şey net bir biçimde gözlerinizin önüne getiriliyor; tüm o olağan sevmelerin yanında kimsenin "kıymetlisi", "bir tanesi", hatta ve hatta "canısı" bile değilsiniz. işte siz de o "sıradan" diye bahsedilen insan kalıplarına dahil oldunuz ve istatistik biliminin bir verisisiniz.

    özel olamamak ne acı...