atlantis

  • 44385
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen yıl

sevgilinin ölmesi

karartma:
çok güzel bir sevgiliydi o. kendi ile birlikte çiçekleri gelirdi kızı almaya her daim, arabanın ön koltuğuna kızdan önce bir çiçek oturmuş olurdu. nazikti fazlasıyla ve yaşamda fazla acı çekmemiş bir hali vardı, korunaklı biryerde büyümüş gibi oldukça saftı. o gün yine kızı okulundan aldı.

çok zeki değildi ve vücudunda iğne izleri vardı. nazikti fazlasıyla, iğne izlerini kızdan hep saklamıştı. o gün, arabanın ön koltuğuna bir çiçekle birlikte bir de yüzük koymuştu. kız çiçekli bir gülümseme ile yüzüğü parmağına takmıştı. aylardan yazdı...

aylardan yazdı ve bir bütün akşamüstü tükendi önce, yaz yıldızlara durdu, akşam gece oldu sonra. evli evine köylü köyüne döndü. kız, parmağındaki yüzüğe sarılarak uyudu. sabah uyku mahmuru gözlerini açtı, tatlı tatlı gerindi ve yüzüğüne gülümsedi. o an telefon çaldı. arayan sevgilisinin annesiydi, çabuk onlara gitmeliydi, sevgilisi hiç iyi değildi... apar topar evden çıkıp levent'teki villaya vardı. bahçe katından sevgilisinin odasına daldı. kağıt beyazı çarşaflar üzerinde uyuyan sevgilisi ile karşılaştı. sevgilisi de kağıt beyazdı... kız sevgilisini öptü önce, sonra bir ölüyü öpmenin ağırlığı ile bayıldı.

birkaç ay hastanede kaldı. pek birşey hatırlamıyordu. sadece uyuyan sevgilinin yüzündeki ifade... sevgilinin annesinin "o şeker hastasıydı, insülin kullanıyordu. bilmiyor muydun?" dediği bir konuşma. sevgilinin bedeninde ilk kez gördüğü iğne izleri... derin uyku hali, sonra karatma...

yaşamını kararttı. erkeklerden kaçtı. bakire kaldı. yüzüğü parmağında, hep giyinik dolaştı.

sonra birgün, görücü usülü biri ile tanıştı. evleneceklerdi. ama onun da bir yüzüğü vardı. ölü sevgilinin yaşayan yüzüğünün yerini almaya çalışan bir başka yüzük. yüzükleri değiştirdi, hala yaşamaya çırpınan yüzüğü öptü ve bir çekmeceye koydu. evlenmeye koyuldu.

birgün eve gelip de kapıyı açık, evi soyulmuş bulmasa evlenebilir miydi, bilmiyorum... hırsızın teki yüzüğü de çalıp götürmüştü. karartma... bayılma... ayıldığında içinde bulunduğu "herşeye yeniden başlama" hissi... (teşekkürler sayın hırsız!)

o şimdi evli. artık bakire değil. o artık mutlu. o sevgilinin ölmesini unuttu. sarılarak uyuduğu başka bir yüzüğü ve onu seven bir kocası var. bu öykü de yazılmış olmasaydı, gerçekten ölmüş eski bir sevgilisi var.

karartma...

devamını okuyayım »
13.12.2003 14:04