şükela:  tümü | bugün
  • insanın yalnız olduğunun acı bir kanıtıdır. genelde sıkıntılı dönemlerde kafaya dank eder. eş dost, sevgili, akraba, yakınlar hatta kardeş ve anne baba ne kadar destek çıksa da dünya üzerinde kendisine gerçekten yardım edebilecek tek bir canlının olmadığı gerçeğiyle er geç yüzleşir insan. her şey bi yere kadardır hayatta. bir süre sonra herkes kendi kabuğuna çekilir ve dışardan bakıldığında sorunsuz gibi görünen hayatlarına geri dönerler. karanlıkta ve yalnız çoğu zaman acılar içinde katedilmesi gereken zorlu yollar vardır, seni bekler.
    herkes gider sen kalırsın.
  • sen o kimseleri umursamazsan, seni çokta umursamalarını bekleme
  • gidenler sanıyorlar ki kalanlar her gün ağlıyor. sen radyoyu kapattın diye şarkılar yarıda kalmıyor.
  • başlığı "kimsenin kimseyi siklememesi" olarak alınca daha bi samimi olan argüman. ama kesinlikle doğrudur. bunu fark ettiğiniz andan itibaren siz de kimseyi siklememeye başlıyorsunuz. çünkü zaten neden sikleyesiniz? kendi kendinize eğlenmenin keyfini de bi kere tattığınızda hayat gerçekten daha güzel oluyor. yalnızlıktan gayet memnun olan insanları şimdi anlıyorum. muhtemelen herkes aynı süreçten geçiyor. bir gün çok sevdiğiniz adam/kadın hayatınızı sikiyor. sonraki süreçte de değişim başlıyor. zaman geçtikçe aslında kimsenin kimseyi siklemediğinin de farkına varıyorsunuz. sonra kendi kendinize keyif almayı keşfediyorsunuz. ve sonunda yalnızlıktan gayet mutlu, hayatından memnun bi insan haline geliyorsunuz. mümkünse bir de dost olacak bir köpek sahiplenip yola devam ediyorsunuz.
  • bunu düşünmek insana güç veriyor. yaptığın bir şeyi eleştiren gözlerin aslında seni hiç umursamadıklarını biliyorsun. sadece eleştirmeleri gerektiğini düşündükleri için eleştiriyorlar. yaptığın şeyle veya seninle en ufak dertleri yok aslında. insan garip gerçekten.