şükela:  tümü | bugün
  • ingiliz tarzı, sert bir kıyamet filmi. 1970 yılında cornel wilde tarafından çekilmiş. senaryosunda yönetmenle birlikte sean forestal'ın ismi görünüyor. john christopher'ın romanından uyarlanmış. nigel davenport, jean wallace, john hamill, lynne frederick, patrick holt baş rollerde.

    no blade of grass ve panic in year zero filmlerini art arda izledim ve bu, ister istemez bir kıyaslama yapmanıza neden oluyor. ikincisini beğendiğimi söylemiştim zaten (bkz: #24583470), birincisini de beğendim. ama sebepleri farklı.

    no blade of grass, teknik olarak kötü bir film. flashforward sahnelerin ne akla hizmet filmde yer aldığının anlamlı bir açıklaması yok, örneğin. hikaye çok dan dun ilerliyor, olaya dahil olmakta güçlük çekiyorsunuz. nigel davenport haricindeki oyuncular vasatı ancak zorluyorlar. (davenport çok iyi ama, döktürüyor). yönetmen, ışık kullanımıyla ilgili bir iki artistlik denemiş, onlar da olmamış.

    "e, nesini beğendin bu filmin o zaman?" dediğinizi duyar gibiyim. hikayesini. dünyanın yiyecek kaynaklarını yok eden bir virüs sonrası dünyanın yok olmanın eşiğine gelmesi düşüncesi iyi. (soylent green geliyor insanın aklına, the road geliyor.) hikaye, çevre konusunda çocukluğundan itibaren sürekli bir propagandaya maruz kalmış, kalmakta olan nesiller için dikkat çekici. böylesi bir ortamda insanın önceliğinin "hayatta kalmak" olduğunu sert bir şekilde gösterdiği için de film bir ölçüde başarılı. yukarıda sözünü ettiğim iki artistik numara olmasa, oyuncular filme biraz daha inansa çok güzel bir film olabilirmiş.

    romanın (the death of grass)yazarı john christopher (samuel youd), bu uyarlamadan nefret ediyormuş. kitabı henüz okuyamadım ama yazarı anlayabiliyorum. umarım hikaye başkalarının da dikkatini çeker. iyi bir uyarlamayı hak ediyor.
  • çok kötü çekilmiş bir film. lynne frederick ablamizin yuzu suyu hurmetine izledim. hic tavsiye etmem.