şükela:  tümü | bugün
  • altıncı nesil çaylak.
  • güzel yüzlü, güzel gözlü.. o bir can, bir canan.. misafirperverlikte sınır tanımayan,kedisever çaylağım.. ne bal ne şeker, tadından yenmez.. *
  • izmir sözlük tayfasından.beni evinde ağırlamı$ insan,sağolsun.*
    arkada$ları konusunda, hatalı da olsalar körü körüne savunması ve arkada$lık kavramına olan bağlılığıyla, aslında takdiri hak eden 6. nesil çaylak.
    önyargılarından kurtulmu$ daha çok arkada$ı olması dileğiyle bir de...
    (bkz: #13020523)
    edit büdüt:yanlı$ tanıyıp yazdığım kısımlar silinmi$tir.
  • istanbulu fethe çıkan güzel..her ne kadar uzakta da olsa, gönülde en yakında olan..
  • kollarına atılmayı sabırsızlıkla beklediğimdir. o yanaklar kızaracak mıncırıktan. evet.
  • candır, canımdır, canandır...özlenesi en güzel arkadaş hatta dosttur...ablası olmayı beceremesemde benden öğreneceği çok şeyi var, nam-ı değer kaynanadır kendisi.
  • özlemdir, burnumda tüten çiçeğimdir...
  • serendipity heyecanını sonuna kadar yaşamakta olan yazar.
  • yakında çok yakında evimin direği, gözümün bebeği olacak olan..
  • bir gudubetliktir tutturmuş durumda olan yazar. ölümden kıl payı yırttı bugün yine; mutlu mesut tütüncü mehmet efendi caddesindeki yaya yolundan tıngır mıngır bisikletiyle gidiyordu ki pat, küt, çatır, çutur sesler geldi; bir baktı ki yandan giden bir kamyon, zavallı yıllardır hayatına devam eden ağacı yardı. ağaç inildiyerek devrildi. eğer 30 saniye daha önce varmış olsaydı, o ağaç sevgili yazarın tepesine inecekti. bu kısa hikayeyi çekmek isterdim, tam da ilerisi için planlarım dolayısıyla kendimi takdir etmiş ve yüzümde saftirik bir gülümseme, hayata dair umutluluk hali vardı ki, bir anda yüzümden silinmiş olmalı; en son şöfere yuh bea diye bağırdığımı hatırlıyorum. şimdi ise ağaçları çok seven bir insan olarak ağaca üzülüyorum, yıllarca yaşa, emek et, o yaşa gel öküzün teki gelsin yıksın seni; belki sürgün verir yeniden bir şansı olur bu hayatta.