şükela:  tümü | bugün
  • arjantin'in başkentinde * bir meydan. cunta döneminde aile fertleri sistemli işkencelerden geçirilen, kaybedilen binlerce kişiyi burada bekledi kayıp anneleri yıllarca. ellerinde tuttular ya da boyunlarıa astılar sevdiklerinin fotoğraflarını, hesap sordular. başlarında kendilerini diğerlerinden ayıracak beyaz başörtüleri vardı, hiç çıkarmadılar. bulundu kayıplar;ya bir mezarda, ya bir hapisanede. geçmişi geri getiremediler, ancak bugüne demokrasi güncesinin en önemli sayfaları olarak taşındılar. ilham kaynağı oldular birçok ülkeye. nerede çocukları kaybedilen, eşleri öldürülen bir kadın olsa onun yanında olmaya devam ettiler.

    (bkz: cumartesi anneleri)
  • juan de garay 1580'de buenos aires'i burada kurmus ve o zaman plaza mayor adini vermis. 25 mayis 1810'da arjantin ilk yerli hukumetini kurdugunda, bu olayin serefine meydanin adi plaza de mayo olarak degistirilmis.

    plaza de mayo arjantin tarihinde onemli bir yere sahip. meydana bakan ve hukumet binasi diyebilecegimiz casa rosada'nin balkonu, peron'larin gosterilerine sahne olmus. mesela eva peron, juan peron'un hapsedilmesi uzerine 1945'de bu meydanda bir protesto gosterisi duzenlemis. yine peron yanlilari 1955'te peron'un dusurulmesini protesto ederlerken bombalanmislar. 1982'de zamanin cumhurbaskani galtieri falkland adalari'nin* isgal edildigini casa rosada'nin balkonundan ilan etmis, isgalden bir kac ay sonra bu sefer yenilgiyi aciklamak icin balkona cikmis, bir kac gun sonra da istifa etmis zaten.

    plaza de mayo bugun de gosterilerin, protestolarin en onemli mekanlarindan biri. tabii bunlarin icinde en dikkat cekeni de, her persembe gunu meydanda toplanan madres de la plaza de mayo, yani plaza de mayo anneleri; ya da bu olayi kaldiramayan askerlerin deyisiyle las locas*.
  • hapishanede doğan oğul ve anneyi 39 yıl sonra bir araya getirmişlerdir.

    --- spoiler ---

    arjantin’de sara bravo adlı eski bir siyasi mahkûm, hapishanede doğurduğu oğluyla 39 yıl sonra bir araya geldi.

    kadının oğlu mario bravo, arjantin’de 1976-1983 yılları arasında "kirli savaş" olarak adlandırılan askeri cunta döneminde komünist olmayan bir aileye evlatlık verilmişti. bu dönemde birçok hamile kadın, doğumdan sonra öldürülmüştü.

    bu dönemde, solcu gerillalar, siyasi muhalifler ve sosyalizmle bağlantılı olduğu düşünülen 30 binden fazla kişinin öldürüldüğü tahmin ediliyor.

    bravo, askeri cunta döneminde öldürülen ya da kaçırılan kişilerin çocuklarını bulmak için çalışan bir kuruluş olan plaza de mayo anneleri adlı örgütün yardımıyla buldu.

    arjantin’in kuzeydoğusundaki santa fa eyaletinde yaşayan mario, 2007'de annesini bulmak için dna testi yaptırmaya karar verdi.

    bravo'nun dna örnekleri, kuruluşa çocuklarının bulunması için başvuran ailelerin verdiği dna örnekleriyle karşılaştırıldı.

    mario bravo, annesini bulduktan sonra düzenlediği basın toplantısında "annemin hayatta olması bir mucize" dedi.

    30 bin ölü

    bravo, "geçmişte çok kötü şeyler yaşandı ama geleceğe iyimser bakmalıyız" diye konuştu.
    mario bravo, plaza de mayo anneleri'nin aileleriyle buluşturduğu 119’uncu çocuk.

    plaza de mayo anneleri ise bravo'nun sara adlı annesinin hapisten çıktıktan sonra yıllarca korku içinde yaşadığını ve soyadının açıklanmasını istemediğini belirtti.

    --- spoiler ---

    kaynak
  • 1976 ve 1982 yılları arasında, arjantin'de darbe sonucu ülke yönetimini ele geçiren generaller, "ulusal uzlaşma süreci" adı verilen, ve hapishaneye atılanlar hariç olmak üzere en az 30.000 insanın ortadan kaldırıldığı bir döneme imza attılar. ülkede her şey hıristiyan değerleri korumak ve komünizmi engellemek adı altında yasaklanmıştı, iki kişiden fazlasının yan yana gelmesi ve konuşması suçtu. ancak 1977'de bir grup anne ve büyükanne hükümet binası önünde bulunan plaza del mayo'da (mayıs meydanı) her şeyi göze alarak bir araya gelmeye başladı. kayıp olan oğullarını, kardeşlerini ve torunlarını seslerini hiç çıkarmadan sadece hükümet binasının karşısında durarak talep ediyorlardı. sayıları giderek arttı, birçok soruşturmaya ve dayağa maruz kaldılar, ancak başlarına beyaz başörtülerini takıp meydana çıkmaktan vazgeçmediler ve tüm dünya da onları bu şekilde tanıdı. ülke normal yönetimine kavuştuktan sonra yapılan araştırmalar kayıpların çoktan öldüğünü ve cesetlerinin yokedildiğini ortaya çıkardı, ancak bu anneler generallerden hesap sorulması için eylemlerine devam ettiler.
  • 41 yıl önce bugün, arjantin'deki askeri diktatörlük tarafından oğulları kaybedilen 14 annenin, ilk kez bir araya geldiği yerdir.

    bu tarihten birkaç ay sonra 14 anneden 3'ü tıpkı oğulları gibi kaybolmuş, katledilmiştir.