şükela:  tümü | bugün
  • diger populer cilik'ten daha cok seviyorum bunu, en azindan millet, irk, renk gibi secilemeyen ve degistirilemeyen ozellikler uzerinden birlik saglamaya calisan, daha asiri durumlarinda bu ozellikler uzerinden ustunluk tanimlayan bir ideolojiye kiyasla ummetcilige adapte olmak daha kolay: zira cogunluk tarafindan kabul gormemi engelleyecek bir yanim varsa, entelektuel cabalarla "gercegi bularak" kurtulma umudum var. milliyetcilikteyse doneklige o kadar musamaha edilemiyor. zamaninda bir gayrimuslimin hak yolunu buldum dedikten veya kucuk yasta dedirttirildikten sonra veziri azam olabildigi bir cografyada, modern ulus-devlet baglaminda ataturk milliyetciliginden cok (daha dogrusu kafalardaki o imajdan cok) ziya gokalp turkculuguyle buyumemiz de pulitzer'e layik guzel bir detay degil mi azizim?
  • dünyayı birbirine rakip ümmetlerden ibaret gören agresif ideoloji. haçlı seferleri, cihat ve diğer tüm dini savaş mekanizmaları, askerini buradan buldu.
  • osmanlı'yı yeniden eski şaşaalı günlerine döndürmek için aranan türkçülük, osmanlıcılık, batıcılık gibi çözümlerden bir tanesidir. balkan savaşları'nda ve kurtuluş savaşı'nda yaşanan gelişmeler bu fikri yıkmıştır. bunun üzerine fikr-i kavmiyyet düşüncesi yerini milliyet fikrine bırakmıştır.

    bu değişimin en güzel örneklerinden biri mehmet akiftir. zira onun ümmetçilik fikri istiklal marşı için kaleme aldığı şu dizelerle değişimini gözler önüne serer:

    "kahraman ırkıma bir gül! ne bu şiddet, bu celâl?"
  • akp'nin ideolojisi. milliyetçilik ile dalga geçen akp (ve yanına aldığı liboşlar) arap-islam ümmetini kutsal kabul ederler. arap-islam birliği dışındaki bir birlikteliğe (milli, sınıfsal) bu yüzden karşıdırlar.
  • günümüzde olmaması gereken ideolojidir. "türk'ün, türk'ten başka dostu yoktur" diyerek noktalanabilir ama ben öyle de düşünmüyorum. fazla milliyetçi de düşünmemek lazım. e o zaman türklüğe düşmanlık gütmeyen insanlar da türk'ün dostu olabilir. yani senin kendini nasıl tanıttığına bağlı. hep reklam bunlar. ha, dost olamayanlar devletlerdir.
  • öyle bir -cilik ki bu;
    buna göre, mesela ben, müslümanım diye,
    örneğin 2. dünya savaşı'nda nazilerle iş birliği yapmış handschar tümenindeki boşnak müslümanları,
    sırf müslüman oldukları için,
    mesela stjepan filipovic'e tercih etmeliymişim.
    sie!
  • -cilik geçen akımların hepsinden daha faydalı ve yararlı olan vasat akım. müslüman kardeşlerimizle birleşip osmanlıyı yeniden canlandırırsak lider biz oluruz.
  • islami voltron oluşturma çabasıdır.
  • günümüzde garip bir hal almış. ulus-devlet bazlı bir ümmet anlayışıyla yaşıyor mütemadiyen ümmetçiler. suriye-türkiye-mısır ittifağı diyorlar mesela. mısır'daki veya suriye'deki herkes müslüman mı? veya türkiye'deki herkes müslüman mı? bir ulus-devlet yanılgısına düşüyorlar. ulusun tüm mensupları, hayal veya proje edildiği gibi aynı kişiler değildir. bu kişiler, birbirilerine karşı bile olabilir. bunları hazmetmek gerek.

    turancılık gibi bir şey yani bu ümmetçilik. ya da en azından bugün siyasi arenada güdülen ümmetçilik böyle. ümmet diyince direkt halı sahaya adam sayar gibi "endonezya, mısır, suriye, türkiye, göbekte de iran" diye sayılıyor. sıkıntı burada. mümin kardeşlerim demek, "şahadet eden herkes" demek daha doğru diye düşünüyorum. ulus-devlet bazlı bir ümmetçilik zihniyeti, kanımca ulus-devletten ve hatta ulusalcılıktan bile tehlikeli.

    cihad meselesi de aynı. savaşa girdiğinde karşında haçlı ordusunu bulmayacaksın. hatta müttefikin nato, muhtemelen iran ordusu filan olacak karşında. iran'a veya esad'a karşı cihad yapma fikri de orospu çocukluğu gibi geliyor af edersin. bunu yapan adam türkiye'deki alevilere de "müslüman değil" deme cürretinde bulunur, hatta canlarına kast eder. etti de.

    ümmetçiliği siyasi arenaya taşımayınız, taşıyanlardan kaçınız. ümmet gönüllerdedir, camilerdedir. siyaseti ümmetin olduğu arenalara taşımayınız, taşıyanlardan kaçınız. siyaset, günümüz türkiyesi siyaseti gibi eğer kamusal alanda gerçekleşmiyorsa sadece zaman alır.