şükela:  tümü | bugün
  • sadece benim için mi geçerli bilmiyorum. baba tarafında bi kıskançlık, bi çekememe. oysa anne tarafı öyle mi? dayılar, teyzeler ne tatlılar dimi ama.
  • üniversal olup olmadığı merak edilesi bir hadise hakkaten. aile bağları açısından da baba tarafı ile ilişkiler daha gevşek oluyor sanki.
    ben mesela amcamı hayatımda 3-4 defa gördüm, en son görüşüm 20 sene önce filan. amca kızıyla 4 ay önce ilk kez tanıştım. (ikimiz de 30'lu yaşlarımızdayız) halamla eh işte, bir nebze daha yakın. ayda yılda bir görüşüyoruz.
    halbuki dayımla vefat edene kadar gayet içli dışlıydık. annanem de öyle, o da vefat edene kadar hep ortalıktaydı.

    sırf bu yüzden amca değil dayı olmak istemiştim hep. ama maalesef kardeşim pipisi olan bir varlık.
  • aslında bu biraz lisedeki arkadaşlık ilişkilerine bakıldığında yorumlanabilir hale geliyor.
    örneğin lisede kadınların birbirinin arkasından gıybet etse de yüzlerine gülümsediği ve hatta sıkıfıkı olmaya devam ettiği; erkeklerin ise en fazla 3-5 tane kanka dediği, 1-2 tane de selamlaştığı arkadaşının olup okul dışında bu kişilerden sadece 2'siyle görüştüğünü ele alırsak; bu kişilerin gelecekte "sadece anne ve babasını ziyaret eden baba" ve "kuzeninin kuzeninin kuzeniyle bile görüşen anne" profiline dönüşmesi, yukarıda dediğim gibi daha "yorumlanabilir" bir durumdur.

    bununla birlikte üç cümle oldu.