alaycikus

  • 221
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

league of legends

an itibariyle, bir yıllık bağımlılıktan sonra, sildiğim oyun.

biliyorum herkes böyle şeyler yazıyor o yüzden bu tarz "sildim ben, sakın oynamayın siz de" tarzı yazıları kimse okumuyor. ben de okumazdım, "sen bağımlı olduysan oldun kardeş, bize ne" derdim. ama işin rengi öyle değilmiş gençler. toplanın bakın ne anlatacağım.

ben bu oyun uğruna naptım biliyor musunuz? hayatımdaki her şeyi bok ettim. bu oyunu öğreneceğim, iyi oynayacağım, herkes benim oyunda neler yapabildiğimi gördüğünde şok geçirecek, benimle gurur duyacaklar diye ben tam olarak 1 senemi bu oyuna yatırdım. okulumu siklemedim, hayatımdaki insanları siklemedim. uyku düzenimi siklemedim, anneme bile kızdım ben farm yapmaya çalışırken benimle konuştu diye. çalan telefonları açmadım, mesajlara tabii ki dönmedim. neden, çünkü ranked maçım vardı.

sonra ben bu oyunun bağımlısı oldum ama öyle böyle bağımlılık değil. okuldaki bütün ödevlerimi bu oyun üzerine hazırladım. neredeyse tezimi de bunun üzerine hazırlayacaktım ki şu an oyunla bütün ilişkimi kestiğim için bu mümkün değil. gidip daha hayırlı bir tez konusu bulayım bari, neyse.

bu arada, bağımlı olduğumu asla ama asla kabul etmedim. önce, arkadaşlarımın kalbini kırmakla başladı bu bağımlılık. maçta beni sinir eden arkadaşlarımla ya da beni trolleyenlerle filan çok ciddi kavga ediyordum. ama "o" beni o zaman uyardı. bu nerdeyse 6 ay önce filan oluyor. ben naptım, bu uyarıyı siklemedim. oynamaya devam ettim. ha bu arada, kostüm için rp almaya da devam ettim. neden çünkü bir şampiyonu iyi oynuyorsam, siz eziklerden farkım olmalıydı. en iyi kostüm bende olacaktı.

o beni uyardı demiştim di mi. o, oynamamı istemediğini defalarca söyledi. ben o kadar çok kendimi kaybediyordum ki, ettiğim küfürlerle insanların kalbini kırmaya başlamıştım. insanlar mı, yok canım ne sosyalliği. lol oynayan insanın sosyalliği mi olur lan. "o" benimle yine kavga etti. çünkü ona bile küfür etmiştim. bu oyun yüzünden ona neler yaptığımı bir bir yüzüme vurdu. sonra biz birkaç hafta oynamadık. sonra tabii ki tekrar başladık. her şey normaldi. tr yüzünden bunlar başımıza geliyor dedik, west'e geçtik. ama hayır tr'nin günahı yokmuş, sorun bendeymiş.

o, tek başıma oynamamı asla istemiyordu. ama ben oynadım ve ona yalan söyledim. oynamadığımı iddia ettim. ama tabii ki yemedi. her şeyi bir bir yüzüme vurdu. sonra, bilmem kaçıncı kez, oyunu bırakacağıma dair ona söz verdim. ve kim bilir kaçıncı kez, sözümü yine tutmadım. tutmadığım gibi, ona dün gene yalan söyledim.

o mu? yok ki, gitti. "ben hayatından siktir olup gidiyorum, sen mutlu mutlu 24 saat lol oyna. al hesaplarım da senindir, bu da sana son iyiliğim olsun, ben oyunu sildim." diyerek gitti.

az önce ben de oyunu sildim. lol posterleri, dergileri, saçma sapan ekran alıntıları, şampiyon resimleri, mozilla geçmişi, sık kullanılan lol sayfaları... o kadar çok şey vardı ki temizlenecek hem odamdan hem bilgisayarımdan. hayatım o kadar çok lol olmuş ki bakın bunu anlatmak için kelime bile bulamıyorum artık.

evet an itibariyle ben bu oyunu bıraktım. ama ne fayda?

hayatım boyunca, kendimden çok sevdiğim o insan, asla geri gelmeyecek ki artık. neden, çünkü bu oyun yüzünden ona yalan söyleyerek alçaldığımı ve onu siklemediğimi düşünüyor. haklı mı peki? hem de dibine kadar.

allah da bin belamı versin ulan sözlük.

devamını okuyayım »
24.06.2016 06:28