bilgeninbildigi

  • 311
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen yıl

fotoğraf

anıdır. sevdiklerinizi bol bol çekin, sevdiklerinizle bol bol çekilin. çünkü öyle bir zaman gelecek ki, geriye sadece bir fotoğraf karesi kalacak sevdiklerinizden. veya sizden onlara...

babamın rahatsızlığının kendini fazlasıyla hissettirdiği zamanlarda, bir arkadaşım demişti ki, fotoğraf çek, video çek... bol bol çek.

ben o günden sonra bol bol çektim babamı, annemi, kardeşlerimi. babamı daha çok... çünkü en çabuk o gidecek gibi duruyordu, nitekim öyle de oldu. lanet kanser, hep aynı son, hiç şaşırtmaz.
ben babamı çektim bol bol. annemi alnından öperken, çay içerken, sigara içerken, koca koca gözleriyle bulmaca çözerken, ablam ve bana iyi geceler öpücüğü verirken...videosunu çektim, bir şeyler anlatırken, yürürken, gülerken... sonra bir gün, bilgisayarım çöktü. yalvardım bilgisayarcıya, ne giderse gitsin fotoğraflarımı kurtar! lütfen! kurtaramadı, sebebini hatırlamıyorum. belki de uğraşmak istemedi. geriye sadece telefonumda bulunan üç beş bir şey kaldı. bana küçüklüğümden beri söylediği bir şarkı vardı, onu söylerken çektiğim bir videosu kaldı. gözüm gibi saklıyorum onu, babamdan kalan tek video. bilgisayarda, harddiskte, icloud, telefon, mail... saklayabileceğim her yerde. fotoğraf başlığında video konusuna gelmişim, ben asıl anlatmak istediğim konuya geçeyim en iyisi.

bir kaç gündür masamın üzerine babamın fotoğrafını koydum. öyle güzel, öyle anlamlı bakıyor ki sanki ruhu o fotoğraf karesinde. mutluysam, onun da gözleri mutlu. üzgünsem onun da gözleri üzgün. bazen, sen yaparsın başarırsın der gibi bakıyor. 3 senedir, baba kelimesini hitap şekli olarak kullanmamıştım. fotoğrafı masaya koyduğumdan beri konuşuyorum onunla, her gün. baba diyorum, babacım diyorum. tıpkı eski günlerdeki gibi, seni çok seviyorum diyorum. mesela, bunu söylediğimde gözleri ben de seni seviyorum der gibi bakıyor. sohbet ediyorum, bir fotoğraf karesiyle. mutluysam canım babam bitanecik babam diye başlayan kendi uydurduğum şarkıları söylüyorum. filmlerde görüp güldüğüm sahneler olur bazen, fotoğrafla konuşulur, fotoğraf okşanır. gülerdim zamanında, şimdi ben o fotoğrafı öpüyorum bile be!

sevdiklerimizle fotoğraflar çekmeye devam...

devamını okuyayım »