divanyayi

  • 272
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 ay önce

erkek

babami cok seviyorum. rahat adamdir, ortak sohbetimiz de cok, biraz kafasi daginiktir o kadar.

babamin sevmedigim şöyle bir huyu var, ki korkarim bu toplumun bir kisminda da var, isten eve gelir, televizyonu acar, bir yandan telefona dalar, sonra oturdugu yerde sizar, yemek pisince sofraya oturur, yemegini yedikten sonra ayni koltuga geri donup uyumaya devam eder. simdi beni burada inanilmaz rahatsiz eden durumu ,daha once belki zibilyon kere yazilip konusulmasina ragmen, anlatayim: benim babam evde aslinda yasamiyor, o evin bir bireyi falan da degil. bunlar annemle es kaza evlenmisler, annem kendini evde hep yemek yapip, evi temizlemesi gereken bir birey olarak görmüş, babam da ben eve para getiriyorsam bu evin hizmeti benden degil hanimdan cikmali diye düşünmüş. sonucta evde ne nerededir, bir ev nasil cekip cevirilir’in cevabini fiilen veren annemken bu isin para ile cozulecegini sanan da babam olmuş.

adam buzdolabini sadece tatli var mi diye bakmak icin kullaniyor. su nerede diye soruyor halbuki az once actigin buzdolabinin icinde idi o. eve gelince sadece uyuyor. hic bir seye karışmıyor. delirecegim sözlük, adama anlatmaya çalışıyorum, diyorum ki bak biz gidecegiz bu evden, annemle bas basa kalacaksin. sadece anneme yuklenemezsin, sen de bir isin ucundan tutmalisin diyoruz... öffff!

neyse işte, iyi adamdir da, ah bir de şu huyları olmasa.

devamını okuyayım »