pir pir kiz

  • 1320
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 yıl önce

kendinden ümidi kesmek

bile bile yenilen kazıkların, kanamaktan taşlaşmış bir kalbin, mutlu insanların arkasından ağlamaktan şişen gözlerin, insanın kendi ruhundan nefret etmeye başlamasının, bir zamana veya yere ait hissetmemeye başlamanın, acıyı hayatın %70ini kapsayan bir bölümü olarak görülmesinin, beyni patlatacak kadar büyük bir sıkıntının, hiç bir şey yapmak istememenin, anlamsızlığın, kişinin kendine yabancılaşmasının, hiç bir ilacın işe yaramamasının, insanın etrafında insan bulamamasının, herkesin bir şekilde bir yerlere gitmesinin ardından kalan derin ve adeta sonsuz gibi gözüken boşluğun, defalarca ve artık onarılmasının mümkün olmayacak kadar kırıldığı hissedilen bir kalbin kabullenilmesi aşamasında insanın içine girdiği sonsuz tünel. sonunda ışık var mı bilmiyorum, göremiyorum, var mı diye görmek, sonunu görünceye kadar yürümek ve var olup olmadığı bilinmeyen bir umudu kovalamak demek. benim buna gücüm kalmadı.

ya da kısaca yorulmak.

devamını okuyayım »