turist

  • çetrefilli (380)
  • 660
  • 3
  • 0
  • 0
  • 2 hafta önce

ekşi itiraf

baştan söyleyeyim bu bir aldatılma öyküsüdür.

aşık oldum. aşık iki insan olduk daha doğrusu. hem de öyle en tutkulusu, en mutlusu en güzelinden. uzak yolları bile göze aldık, ikimiz de normalde bunu istemezken. her vakit bulunduğunda gidildi, tatiller yapıldı, aileler tanıştırıldı.. tabii ki tartışmalarımız olurdu, ama öyle güzel üstesinden gelirdik, 24 saatten uzun sürmezdi. evet malumunuz bu olay, hiçbir sorunu olmayan gayet tutkulu, mutlu bir çiftin başına geldi.

3 gün önce tanımadığım hostes bir kadın, (eski) sevgilimin mesajlarının olduğu screenshot'lar yolladı, tek gecelik ilişkileri olduğuna dair. "neyse size mutluluklar" yazmış görüntülerin altına. (eski) sevgilime yolladım bu görüntüleri, bana cevabı "beni çok zorladı, uçuş listesinden ismimi bulmuş. kendimden nefret ediyorum" oldu. ben size asıl bundan sonrasını anlatmak istiyorum.

öğrendiğim gün duvarları yumruklayıp kendime zarar verdim, çığlıklar attım, yorganı ısırdım, kendimi boğmaya çalıştım. dostum geldi ona ağladım, komik komik sesler çıkartarak, burnumdan baloncuklu sümükler patlayarak. kalp gerçekten ağrıyor.

ikinci gün göz yaşım bitti. ağlıyorum ama yaş gelmiyor. bütün gece uyunmadı da yemek de yenmedi. parka gittim, ufak çocukları izledim, ördeklere baktım, ağladım. hüzünlü şarkılar açmaya özen gösterdim, aşk acılı falan, daha derin triplere sokacak. sonra birden güzel ve mutlu bir şarkı açıldı, değiştirmedim, onu da dinledim, başka güzel ve mutlu şarkılar da dinledim. eve geldim, dostum geldi yine ağladım, göğsüne yaslanarak, bir ara nefesim kesildi boğuluyorum sandım. yemek yenmedi.. kalp ağrısı hat safada.

üçüncü gün (bugün) uyandıktan 4 saat sonra bile yatakta kımıldamadan durdum. telefonu alıp, bütün anılarımızı sildim. ona mesaj attım, evinde kalan eşyalarımı postalamasını söyledim. "bu ilişkiden vazgeçmeyeceğim" yazmış. çoktan vazgeçtin. aynaya baktım, güzel bir kadın gördüm, ruj sürdüm, dışarı çıktım. saatlerce yürüdüm, derin nefesler aldım, ağladım ama yine gözyaşım akmadı. eve döndüm bir şeyler yemek istedim acıkmadığım halde. başka bir dostum geldi. ona anlattım, yemek yiyip dışarı çıktık. parka gittik, akordeon çalan bir sokak müzisyenini dinledik, baloncuklar yapıp onların peşinden koşturan çocukları izledik. 2-3 yaşlarında bir çocuk bana doğru geldi, elimi uzattım bir 5'lik çaktık. ilk defa güldüm bugün. hayat devam ediyor, hayatta güzel şeyler var. bir hafta önce gördüğüm rüya geldi aklıma, korkunç bir kabustu. onun evinde onun yanında görmüştüm. rüyamda bir aynanın karşısında uyanırken gördüm kendimi, saçlarım biçimsiz bir şekilde kesilmiş, uzun mu kısa mı olduğu belli değil. biri beni bayıltıp saçlarımı kesmiş diyorum, kim kesti diye sorguluyorum birileri bir kadını gösteriyor. kadının yanına gidip sinirle soruyorum. neden kestin saçımı? seni korumak için diyor.. sonra birden kaçmamız lazım diyor elimden tuttuğu gibi bir tünele giriyoruz. havayı yırtar gibi bir canlı yoktan varlığa geçiyor. oldukça fantastik bir filmden fırlama gibi adam. birini öldürüyor, biz kaçmaya devam ediyoruz. tünelden sola dönüyoruz ve karşımızda yukarı doğru çıkan merdivenler.. merdivenleri çıkıyoruz, merdivenlerin sonunda bir duvar örülü. kaçamayacağımızı anlıyoruz. kıza dönüp onu affettiğimi söylüyorum. kız da hayret ve minnet içinde bana bakıyor, sonra görünmez oluyor, canavar onu görmüyor ve kaçıyor. canavar dedim çünkü fantastik adam siyah kocaman bir köpeğe dönüşmüş bana doğru geliyor. işte tam o an müthiş bir teslimiyet duygusu içinde ölümü kabul ettim. canavar beni öldürdü, bir balonun sönüşü gibi içimdeki bütün nefes bitti. çok klasik olacak ama bembeyaz ışık sardı her yeri, tarifsiz bir huzurla doldum (ışığı görmek, tünel falan başkası anlatsa gülerim). uyandığımda kendi bedenimle (eski) sevgilim arasında buldum kendimi, kendi bedenime baktım önce inliyor, ona baktım, uyuyor, uyandırmaya çalışıyorum sesim çıkmıyor derken kendi bedenimde gözlerimi açtım.

rüyanın belki bir anlamı vardı, belki de yoktu.. ama ben en çok o "seni affediyorum" kısmına takıldım. sonrasında yaşadığım huzuru düşündüm. benim yepyeni, çok güzel ve güçlü bir sayfaya geçmem gerekir, bu sayfayı kapatmak için neden daha fazla salyalı sümüklü zaman geçireyim. çok hızlı oldu bu yahu diyorsunuz. yok cidden kendi kendine oldu. iyileşecek, yenileneceğim! yapmam gereken tek şey sizi affetmek. salak mıyım, aptal mıyım, intikam alamayacak kadar güçsüz müyüm? bunu mu düşündünüz. inanın hiç umrumda değil. bunu isteyerek yapıyorum. buraya da yazıyorum.

hostes kız, seni affediyorum.
seni de affediyorum..

izninizle, yoluma devam edeceğim.

ha, 3. günün eksik notu: kalp hala delicesine ağrıyor.

devamını okuyayım »
05.03.2017 22:45