şükela:  tümü | bugün soru sor
  • türkiye ve diğer müslüman ülkeler için asla eskisi gibi olmayacak babadır. zaten bu ülkelerin ahıra dönmesinin sebebi babalardır. çevremde bir tane bile baba gibi baba yok. sorsan eşini aldatmıyor eve ekmek getiriyor belki ama ne eşiyle ne çocuğuyla iletişimi var. sorsan çok ilgili belki ama her işi anneye yıkmış vaziyette. çevremde hep mükemmel ya da mükemmele yakın anneler bir de sik gibi babalar vardı. buna rağmen aza tamah eden çocuklarız biz, azıcık baba ilgi gösterdi mi yumuşarız. işte bu ülkenin kaderi bu. ruh hastası babaların gelgitleriyle delirttiği çocuklarız biz. kim benim babam iyi derse araştırdım mutlaka bir bokluk var. ya anasını aldatmış, ya pedofili sapığın teki çıkıyor. mide bulandırıcı malesef.
  • (bkz: #18404391)
  • oğlu artık badboyluktan çıkmış baba tarafından bambaşka bi boyuta geçirilmek üzeredir
  • çocuğunun kanser olmasından sonraki olabilecek en berbat 2. durum.

    düşünsene oğlun oluyor, bi gün eve geliyosun ve birilerinin oğlunu siktiğini görüyosun falan. kabus.
  • öncelikle, her ne kadar istemese bile mecburen kabullenmek durumunda kalacak babadır. çocuğun olm o senin atsan atamazsın satsan satamazsın. oğlanın yönelimi oysa yapılacak tek şey zor da olsa kabullenmek.

    kabullenemiyorsanız da yine de kabullenmeye çalışın. biraz modern family izleyin.

    bir de aklıma şu fıkrayı getirdi bu:

    --- spoiler ---

    babası oğlunu çağırıyor yanına,

    "oğlum, cinsellik hakkında bir şeyler öğrenmek için yaşın geldi."
    "gerek yok baba, ben zaten bugün ilk cinsel deneyimimi yaşadım."

    buna çok sevinen babası;
    "gerçekten mi oğlum? hadi otur da anlat."
    "baba oturamıyorum ki..."
    --- spoiler ---
  • ben bu meselenin bir baba için trajik bir sonuç doğuracağından haberim yoktu...
    ta ki böyle bir olay yaşayıncaya kadar...

    yaşadığım şehirde kendi çapında iyi bir ses sanatçısı arkadaşım vardı...
    elbette yerel olarak bir şöhreti vardı…
    sevdiği kızla evlenmişti...
    hoş bir birliktelikleri oldu...
    o ara ben de evlendim...
    bekarlıktaki o serseri-aylak görüşmelerimizin yerini "aile" ce görüşmeler yer aldı...
    o arada çocukları oldu.
    eşimle ben çocuğun cinsel kimliğindeki gelişimindeki sapmayı farkettik...
    elbette başkaları da farketmiştir..
    eşimle bu konuyu aramızda konuştuk, çocuklarındaki özel gelişimin arkadaşımla eşinin farkına varmış olduklarını, bizim gündeme getirmemize gerek olmadığına karar verdik...
    keşke konuşsaymışız...

    sonra ben işim gereği başka bir şehre göç etmek zorunda kaldım...
    aradan zaman geçti, çocuk ergenlik çağına geldi...
    bir gün telefonum çaldı...
    arayan eşiydi...
    kocasının durumu kabullenemediğini çocuğu zorla boks, futbol maçlarına götürdüğünü, zaman zaman hırpaladığını ağlayarak anlattı...
    ona acil psikolojik yardım alması gerektiğini söyledim...
    psikolog çocukta sorun olmadığını, babanın gelmesi gerektiğini söylemiş ama baba bunu reddetmiş...

    derken bir gün kapımız çalındı...
    baktım bunlar...
    çocuklarının bilkent konservatuarına kabul edildiğini sevinçle söylediler...
    düşünün bilkent ortaokul düzeyinde bir çocuğu özel olarak kabul ediyor...
    işte çocuğun tek kurtuluş yolu buydu...
    sevinç içindeydik...
    arkadaşım eşiyle birlikte o gece misafirim oldular ve gittiler...

    aradan çok fazla zaman geçmedi, çocuk okuldan kaçtı...
    baba daha çok dellendi...
    eşi telefonda ağlayarak çocuğuyla babası arasındaki çatışmalardan bıktığını, artık dayanamayacağını intihar edeceğini söyledi...
    onu yatıştırmaya çalıştım, zaman içinde her şeyin yoluna gireceğini söyledim, biraz sabret dedim...
    anne kendisini apartman boşluğundan atarak intihar etti.
    çocuk evden kaçtı...
    baba telefonlarıma çıkmaz oldu...

    aradan yıllar geçti...
    çocuk artık delikanlı olmuştu...
    bir magazin dergisinde onun ünlü biriyle "dost" hayatı yaşadığını okudum...
    baba bu arada yeni bir evlilik yaptı...
    ardından çocuğunun "fahişeliğe" başladığı haberleri geldi...

    baba bulunduğum şehirde trt' de kadrosunda görev aldı...
    buluşmalarımızda eski arkadaşlık sıcaklığımızı, yakınlığımızı bulamıyorduk artık...
    bana yeni evliliğinden doğan çocuklarının başarılarından söz ediyordu ama diğerinin konusu aramızda hiç geçmiyordu...
    sonunda bir gün baba kalp krizinden bu dünyadan göçtü gitti...
    o çocuk ne alemdedir, ne durumdadır bilmiyorum...
    bildiğim hala istanbul' da fahişe olarak yaşadığıdır...
  • çocuğuna unutamayacağı bir travma yaşatmaması gereken babadır.

    çocuk, hayatı boyunca o anı hatırlayacağı için en ufak bir olumsuzlukta yıllarca içinden çıkamayacağı bir psikolojik savaşa girip, özgüvenini ve kişiliğini kaybedecektir.
  • korkun! boyle cumleler sarf etmeye korkun. kanser ile escinselligi bir tutmak ne demek?
    sansliysaniz hepiniz ebeveyn olacaksiniz. "cocugum keske escinsel olsaydi da..." diyebileceginiz bircok durum oldugunu unutmayin.
    tanim: diger babalardan farkli olmayan babadir.
  • çocuğun eşcinsel olması bence de çok ama çok ağır bir durum,
    bir oğlum var ve umarım böyle bir şey söz konusu olmaz.
    ama baba veya anne için; oğlu veya kızının kiminle ne yaşadığı değil, onunla birlikte soyunun sona ereceğini anlamak (tek çocuksa tabi) veya torun sevgisini yaşayamayacak olmak bu durumu ağır ve yıkıcı yapan. en azından benim gibi dünyada bir parçasının devam etmesini umursayan insanlar için.
  • homofobi dusmanlari ortaya cikaran baslik.