şükela:  tümü | bugün
  • edebi eserler konusunda geldiğimiz son nokta.

    uzaydan gelen sakkadanak isimli kahraman erkek kardeş imgelemesi.

    şair burada kellere sesleniyor.
  • hakettiğimiz harfler bütünü.

    kelime demeye dilim varmıyor
  • hıdıdı mıdıdı ne ki bu?
  • konuyla ilgili sanatçı şu şekilde rest çekiyor;

    " basını tizini midini bilmem, heceler geçerim alayı dinler"

    adamın ben en iyiyim, ben müthişim gibi bir iddiası yok. hatta "asla ezhel kadar sanatçı değilim" gibi bir demecini hatırlıyorum. adam kapasitesini biliyor ve bu yüzden böbürlenmiyor.

    edit: şimdi bana küfür edenler falan çıkıyor. e amına koyayım her futbolcudan messi olmasını bekleyemezsin, her müzisyenden de freddie mercury olmasını bekleyemezsin. herkes bir sanatı bir aktiviteyi kapasitesi sınırları çerçevesinde icra eder.

    gıcık olan, kapasitesi hiç olmayıp aynı zamanda saygısız ve küstah olmak. demet akalın örneği gibi. ama bu adam kapasitesinin farkında ve büyüklerine, kendinden daha iyi olanlara saygılı. mütevazı biri. bu haliyle küfürü değil saygıyı hak ediyor.

    kendisini futbolun ibrahim üzülmez'i gibi görebilirsiniz.
  • harfler arasinda bosluk koyarak daha da anlam kazandirilabilecek olan saheser.
  • "aşk bu kızılötesi yaralı müzesi hareket edemem" den geldiğimiz yerlere bak.
  • "bir menekşe kokusunda seni aramak var ya
    bu hep böyle böyle gider mi"

    sözleri aklıma geldi ve menekşenin kokusuz olduğu... cidden ben fero ve benzeri "çöpleri" dinleyen insanların kendisine saygısı yoktur.
  • makam: nihavent
    bestekar: hacı arif bey
    güftekar: mehmet sadi bey
    usül: aksak

    bakmıyor çeşm-i siyah feryade
    yetiş ey gamze yetiş imdade
    gelmiyor hançer-i ebru dâde

    gel ne korkarsın ecel sima-ı derdimden benim
    kurtar allah aşkına beni dünya-i derdimden benim

    ya en zirvedeyiz ya en dipte. ortada buluşmayı neden beceremiyoruz?