şükela:  tümü | bugün
  • ben anlamıyorum bu işlerden havası yaratılmaya çalışmak
  • genellikle çay ve kek ile ödüllendirilir.
  • bunun birde (bkz: komşuya modem kurmaya gitmek) versiyonu var ki akıllara zarar amk
  • görünce nostalji yaratan ve bana kahkaha attıran hede. küçüklüğümde evdeki format cdsinden dolayı herkes bize gelirdi, annem de hep beni ekmek almaya yollar gibi, git şu teyzenlerin bilgisayarına format at diye komşuya yollardı. cdyi takıp mal mal bitmesini beklerdim, yaptığım bişey de yoktu hani. sonrasında herşeye beni çağırmaya başladılar, ses kartı mıymış, adsl miymiş, anti virüs müymüş, hepsine de bişeler sallayıp deneyip yanılma yöntemiyle yapıyordum. allahtan şimdiye kadar bi sorun çıkarmadı, çökerttiğim bi bilgisayar olmadı. hatta bu öyle bi etkilemiştir ki ailemi, ailem hala bilgisayar mühendisi olmamı istemektedirler.

    ha bi de bunu yapan nesil anahtarını unutmuş komşunun balkonuna, kendi balkonundan da atlamıştır. nostaljinin havası hep bi farklı oluyor. hatırladıkça saçmalayasım geliyor.
  • off bunu ne çok yaptım. hatta bi keresinde köstebek pastayla ödüllendirilmiştim de tadı damağımda kalmıştı. bu pasta bir harika dostum driver'ları da yarın gelip mi halletsem acaba diye iç geçirdiğim bile oldu. en sevmediğim yani da kapıdan çıkarken ele tutuşturulmaya çalışan paraydı. idealist ve prensipleri olan bir it'ci olarak kattiyen kabul edemem diyerek geri çeviriyordum parayı. tabi içimden ulan yüksek bir miktar mıydı acaba lan diye söylenmeden de edemiyordum.

    bir keresinde lise zamanlarımda bir haftalık harçlığımın elime tutuşturulmaya çalışıldığında gözlerim dolarak yok alamam dediğimi hatırlıyorum. tabi parayı alınca da, bir daha böyle yaparsanız gelmem ama diye ayak da yaptıydım. ne gelmemesi lan! o paraya format atıp üstüne bulaşıkları suya tutup bulaşık makinesine dizip, kirlileri de çamaşır makinesine atardım. vay be. şimdi evde iki makine formatlanacak yıllardır üşeniyorum. hey gidi.
  • sıklıkla başıma gelen olaylardan biri. ama bu konuyla ilgili herhangi bir komik durumum yahut müstehcen bir anım olmadı sizi hayal kırıklığına uğrattıysam bunun için değil özür bi sikim dilemem söyleyeceklerim bu kadar.
  • türkiye'de bilgisayarların henüz popülerleşmeye başladığı 2000'li yılların başında, format kodlarını ezberleyerek sağa sola format atan bendenizi kısa süreli de olsa zengin etmiş eylem.

    okul kantininden herkes ayran alırken ben kutu kola alırdım. o derece zengin.

    fiyat çizelgem bile vardı lan,

    windows 95 10 milyon*
    windows 98 15 milyon
    windows xp 20 milyon

    -işine gelirse hacı abi. git tamirciye 50 milyon istiyo valla
  • porno filim konusu olabilecek olan durum. evet ben bir sapığım aklıma ilk bu geldi.
  • forma tatmaya gitmeye benzemez.
  • lisede yatılı okurken; okuduğum ilçede ikamet eden tandıklarımca ve onların tanıdıklarınca -zamanla nam salıyorsunuz ister istemez- başıma çok getirilen mevzu. yurtta milletin dolabında kitap, eşya vesaire olurken benim dolabımda bunlara ek olarak sürekli xp cdsi -o vakitler win7 falan yaygın değil tabi- bulundurmak zorunda olmama sebebiyet vermiştir. tuttular mı bırakmıyorlar tabi. malum bilgisayarcıya götürseler minimum 20 tl alacak. liseyi de öyle bitirdik. şimdi ne mi yapıyorum? bilgisayar mühendisliği okuyorum fakat toplumun gözünde hala formatçıyım.