şükela:  tümü | bugün
  • 1991 yapımı jacques rivette filmi. film, bir ressamın yaratıcılık sürecini irdeler ancak kişisel hafızamda emmanuelle béart denen güzelliği ilk kez keşfettiğim film olarak kalmıştır. orijinali 240 dakika olan filmin bir de 130 dakikalık versiyonu vardır. az önce cnbc-e'de başlayan versiyonunun hangisi olduğu henüz bilinmese de filmin büyük kısmında pek bir havadar dolaşan béart'ın bazı görüntüleri muhakkak kesileceği için her durumda süresinin bir miktar kısalacağını düşünmek yanlış olmayacaktır.

    filmi yeniden izledikten sonra gelen edit: görünen o ki cnbc-e, uzun versiyonu yayınlamış, ama epeyce (30 dakika kadar) kırpmıştır (ya da imdb'de filmin süresi ile ilgili bilgi yanlıştır). ayrıca filmi zamanında 18-20 yaşında izleyince akılda kalanın özellikle emmanuelle béart olması normaldir ama tekrar bakınca film yaratıcılık, özellikle de resim sanatı üzerine epey önemli şeyler söylemekte imiş. olayın hiç de öyle "ilham geldi, elime fırçayı aldım, boyadım, bitirdim "şeklinde olmadığını tüm detaylarıyla göstermektedir.
  • - ikimizin de sevdikleri var ve en çok onları düşünüyoruz.
    - evet hayat böyle.
    - hayır, bu bir yetenek.
  • jare birkin'in de başrol oyuncular arasında yer aldığı filmdir.
    diğerleri: michel piccoli, emmanuelle beart ve david burzstein.
  • emmanuelle beartın güzelliğini bol bol sergilediği, içerik olarak bir ressamın çalışma düzenini anlatmasıyla el sol del membrilloyu hatırlatsa da en nihayetinde bir fransız filmi olması itibariyle tipik aşk üçgeni-beşgeni döngüsünden pek çıkamayan bir filmdir bu. beart'ın rahatsız fransız kadınını çok güzel canlandırdığı gözlerden kaçmamış, un coeur en hiver öncesi antrenman turu attığı gözlenmiştir. yılların büyük ustası michel piccoli ve yine ömür boyu güzel kategorisinden jane birkin de olunca en nihayetinde izlenebilir bir hal almıştır.
  • üç saat boyunca gırc gırc kalem efektlerine tahammül edip sonunu kaçırdığım ya da kaçırmayıp sadece anlamadığım acayip bi film. bu filmin bitiş saatine göre saat kurmak şarttır, arada uyuyakalma olasılığı çok yüksek çünkü.
  • sıkıntı film. şuna iyi film diyen sinemadan anlamıyordur arkadaş. kitap olur bak, diyaloğa senaryoya bu kadar önem veriyorsan kitabını yaz ama filmini yapma. film la bu. hareket eden resim. çaktın. oturup üç saat ressamla birlikte esin bekleyemem ben anasını satayım. kimse de sonra gelip bana biretçi estetik, bik bik diye ötmesin. iş sinema oldu mu iki adamın lafına güveneceksin biri hiçkok( ki o ayıla bayıla izlediğin yeni dalgacılar kapısına köleydi bu adamın) diğeri de lawrance. ikisinin de en çok kızdığı şey, hareketin sinemanın elinden alınmasıdır, bu, izleyicinin kör edilmesine benzer. anlamsız ve tatsız bir şeydir. ama zaten jacques rivette denen adamı az buçuk tanıyıp bilen insan bu herifin ne kibirli, ne kendini beğenmiş bir gereksiz olduğunun da farkında zaten. adamın dişe dokunur, izlenebilir tek bir filmi yok. emanuelle beart ve çıplaklığı bile haklı kılmıyor bu rezil 3 saati. bu filmi 8-9 yıl önce ilk izlediğimde de şu anda da aynı şeyleri hissediyorum anlayacağın sözlük.

    edit: akira kurosawa'nin en sevdigi filmlerden biriymis. herkes hata yapar amk, koskoca kurosawa bir tane de kotu film begenmesin mi?
  • film balzac'ın le chef-d'oeuvre inconnu* isimli kitabının sinemaya uyarlaması. motamot çevrilirse "güzel gürültücü" oluyor. 17. yüzyılda, zenginlerle birlikte olan catherine lescault isimli bir fahişenin lakabıymış filmde söylenene göre. filmde michel piccoli saygı duyulan, yetenekli bir ressam, jane birkin onun eşi ve aynı zamanda ilk ve tek modeli ve emmanuelle beart bri içim su ve la belle noiseuse rolünde yer alıyor. jane birkin her ne kadar film çekildiği yıllarda yavaş yavaş yaşlanmaya başlamış olsa da ve aralarında 17 yaş fark olsa da yine de jane'i gölgelemek kolay iş değil. film uzun ve yorucu olabilir ama içindeki oyuncular yorgunluğumuzu alıyor neyse ki.
  • edouard frenhoferın tutku ve kan ile zirve'ye çıktığı eseri la belle noiseuse gizemini koruyan bir başyapıt olarak keşfedileceği günü bekliyor.
  • manken emmanuelle beart'ın resamın yeteneğine hayran kaldığı ve hangi ara bana yürüyecek diye beklerken ressamımızın işini daha da ciddi yaparak pozisyon yaratmak için kızın kolunu kafasını büktüğü bir filmdir.

    erotizme bile kaçmadan çırılçıplak bir film çekilmiştir.
  • 4 saatlik harika bir film. filmin 4 saat oluşuna bakmayın emmanuelle béart ın güzelliğini temaşa etmek için sık sık durdurabilirsiniz filmi, benim bu filmi bitirmem 5 saat sürmüştür herhalde. bu yüzden birkaç güne ayırarak izlemenizi tavsiye ederim.

    --- spoiler ---

    frenhofer ve marianne için bu yaratım süreci kendi varoluşlarını tekrardan yaratım sürecine dönmüştür. marianne, istemeyerek başladığı modellik sayesinde zamanın akışını durdurabilmiş ve kendini bu zamansızlıkta sorgulamıştır. üç yıllık ilişkisinin çoktan sona erdiğinin farkındadır. frenhofer'e hayranlığı erotik eğilime sahip olsa da aslında yeteneğinedir.

    frenhofer, liz'in yüzünün olduğu tabloyu kullanması acaba hayatında yeni bir sayfa mı açıyor diye şüphe ettirse de, son olarak başyapıtını bir duvara gömmesiyle sanat yerine bir bakıma hayatı seçmiştir. filmin sonunda nicolas, bu yüzden frenhofer'ın kendine karşı dürüst olmadığını söyler.

    yaklaşık bir saat, filmi durdurarak emmanuelle béart'ı izledim ve bu izlediğim anlarda filmin havasıyla ilgili olarak hiçbir erotik düşünce geçmedi aklımdan. sadece sahip olduğu kalosu izlerken, gözlerimi kapatıp hayalimde canlandırmaya çalıştım.
    --- spoiler ---