şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: terör)
    (bkz: terörizm)
  • olmaması gereken şeyler olduğunda kendimizi çıkmazlar içinde buluruz. kendimizi içinde bulduğumuz bu çıkmazlar döner döner döner döner ve dururlar kafamızın içinde. kafamızda dönen bu şeyleri seviyorsak eğer, çıkmaz daha da içinden çıkılmaz bir hal alır, çıkamayız çıkmak istemedikçe. ne durabiliriz, ne gidebiliriz. ne yapmalı. ne yapmalıyız.
    (bkz: olan olur)
    (bkz: dolaba gola goy)
    *
  • hayatıma baktığımda genelde insanlar.

    hayır "insan çok kötü" felsefesi yapmayacağım. onu zaten hepimiz biliyoruz, iğrenç yaratıklarız. her gün biraz daha iğrençleşerek yolumuza devam ediyoruz. "insanlar beni yaralıyor, keşke duygularım olmasa" diyen insanlardan değilim. o kadar acıtasyon bana bile fazla. duygusal bir insanım ama insanım en nihayetinde. ben de iğrencim, ben de pisliğim. o yüzden benim anlatmak istediğim çok daha başka bir şey.

    şu hayatta yanımdaki insanları alsanız, biliyorum delice geliyor ama çok mutlu olabilirdim.
    yalnızlıktan ölürdüm muhtemelen, çok ciddiyim, ölürdüm ama mutlu ölürdüm lan en azından.
    atın beni ormanlara diyesim geliyor. asljds. gerçekten geliyor. tek başıma yaşam mücadelesi vereyim gerekirse ama şu insanları alın.
    eskiden korkuyordum bunu söylemeye ama şimdi cesaretlendim. sevdiğim insanları da kapsasın hem bu dediğim. hepsini alın. yük oluyorlar artık bana. dayanamıyorum bildiğin.

    küçüklüğünden beri sosyal fobinin bir sonucu olarak robotlarla yaşamanın hayalini kuran bir insan olarak hayatımda olmaması gereken şeyler insanlar bence. bir düşündüm de, gideri var yani.
  • [nedimeler'den birinin "bu sabah, erken saatlerde koridorda bir adam vardı orada olmaması gereken," dediğini duydum. "çıkarken hizmetkarı başının üzerinde bir şemsiye tutuyordu." tam ilgiyle dinliyordum ki, benim konuğumdan söz etmekte olduğunu anladım birden. itiraf etmeliyim, sosyal seviyesi biraz düşük bir beyefendi, ama yine de muhatap olunabilecek biridir ve onu kabul etmemek için hiçbir neden göremiyorum. imparatoriçe hazretlerinden hemen cevaplamam istenen bir mektup geldiğinde, kendimi hala incinmiş hissediyordum.] sei şonagon - yastıkname