şükela:  tümü | bugün
  • insanlığın içine düştüğü ve büyümüye devam eden büyük boşluk, yıllar geçtikçe artan tatminsizlik hissiyatı, bir yandan yozlaşma inanılmaz boyutlara ulaşırken diğer yandan kaybedilen manalar ve daha birçok aslında tam olarak bilinemeyen sebeplerden ötürü tüm insanlığın bugün geldiği mutsuzluk halinin gittikçe artacağı aşikarken ileride ciddi manada olabileceği öngörülebilen tartışmalı durum.

    gelecekte artık intihar eden insanı vazgeçirmeye, engellemeye ne etrafındaki insanlar ne de devlet çalışacak belki de. böylesi durumlarda müdahale etmeye çalışanlar yadırganacak ve tepki görecek. yaşama hakkı gibi ölme hakkını da tanımaya başlayacak ilk başta radikal adımlar atabilen ülkeler. normalde devletlerin çıkarına değildir insanların intihar etmesinin yaygınlaşması ama bunun önünü alamayacaklar.

    ilk başta marjinal bir çıkışla olabilir ama bir şekilde bu konu tartışılmaya başlayacak basında, entelektüel ortamlarda. bugün de tartışılıyor elbette hatta tarih boyunca bir şekilde ama benim dediğim bu sefer ''ahlaki bir kaygı'' taşımayan bir şekilde olabilir bu tartışma ve tüm topluma yayılabilir. sonrada geçen zamanla birlikte gelişen ''liberal değerler'' bu konuya da ''özgürlükçü'' bir bakış açısıyla bakabilir ve bu yaygınlaşabilir.

    gelecek için bence güçlü bir öngörü.
  • öncelikle (bkz: ötanazi) (bkz: intihar)

    bu entryden öncekilerde de bahsedildiği gibi en az yaşama hakkı kadar doğal bir hak.

    depremde enkaz altinda kalarak ölmektense pencereden atlayarak ölmeyi tercih eden insanları yadırgayamayız herhalde veya yangında yanmaktan kurtulmak için kendini daha kolay yoldan öldürenleri. yadırgayamadığımız bu davranışın sebebi nedir peki? ölümden kaçış değil, acıdan kaçış. o halde ölümü tercih eden insanın acısının öldürücü olmasına gerek yok, afetlerin yol açtığı acılar gibi. tüm fiziksel acılar ve düşüncelerin yol açtığı acılar insanların sahip olduğu bu savunma mekanizmasının çalışmasına sebep olabilir; bu anlaşılması, saygı duyulması gereken bir durum.

    gerekli olan şey ise bu hakkın neden olduğu davranışı devlet bünyesinde kontrol altında tutmak. bu hakkı yok saymak, anlamamak insanların ölümüne engel olmuyor; intiharlara neden oluyor. siz kontrol altında, rahatça ölmesine izin vermeyip, olanak sağlamazsanız o insanlar da arkalarında bir ton sorun bırakıp öldürürler kendilerini, acılarına çare varsa bile. diyeceğim şudur ki efendim bu işlere bakan bir heyet kurulsa ve mevcut sartlarda gerçekten telafisi mümkün olmayan acıya sahip, bu acıya katlanamayacağını düşünen insanlar bu heyetin kararıyla gerekli işlemlerden sonra uygun şekilde yaşamlarını sonlandırabilseler her şey çok daha güzel olur. intihar eden insanların artık yakınlarına telafisi olmayan bir acıya sahip olduklarını kanıtlayabilecek bir heyet kararına sahip olabilecekleri ve bu dünyada işlerini rahatça bitirdikten, yakınlarına her şeyi açıkladıktan, kısmen daha güzel sonuçlarla yaşamlarını sonlandırabilecekleri düşüncesi sadece benim içimi rahatlatmayacak kadar güzel bir düşünce.
  • isteyen her insana verilmesi/sunulması gereken, "yaşama hakkı" kadar önemli ve değerli olan temel bir hak.

    hiç doğmamış olmayı dileyen, doğmuş olduğu güne lanetler eden, hayatı resmen bir ızdırap olarak gören, yaşamdan, yaşamaktan, nefes almaktan bile tiksinen fakat sırf "yaşamak zorunda olduğu için yaşayan" ve mutsuzluğu yüzlerinden, gözlerinden okunan o kadar çok insan var ki...

    "ölüm bir kurtuluş yolu mudur?" diye soracak olursanız: ölümün sonsuz bir hiçlikle eşdeğer olduğuna ve en basitinden toza toprağa karışacağına inanan insanlar için; evet.