şükela:  tümü | bugün
  • 1940, arkansas doğumlu efsanevi saksofoncu. ornette coleman kendisi için "probably the best tenor player in the world." derken avant-garde cazın en ucunda yer alan deha, albert ayler "trane* was the father, pharoah was the son, i was the holy ghost." yorumunda bulunmuştur. ayler haklıdır; sanders coltrane'den etkilenip, onun improvizasyonlarından yola çıkarak pharoah sanders olmuştur. zaten soultrane kavramının fikir babası da kendisidir. birlikte çaldıklarında coltrane tenorsayken sanders flüt ya da altoya; coltrane sopranodayken ise esas enstrümanı tenor saksofona geçer.

    altmışların ortalarında modal caz ve hard bop'ın sağlam temsilcilerinden pharoah sanders, günümüzde free jazz'le uğraşarak hala aktif olarak cazın içinde yer almaktadır. kişisel görüşüme gelirsek, 1971'deki live at the east ve 90 çıkışlı welcome to love isimli albümleri yıkıcı, düşündürücüdür. yağmursuz bir yağmur havası tadı alır, vakurluğu hissedersiniz.

    edit: üstad 8 aralık 2008'de türkiye'deydi. dinlemeyen çok şey kaçırdı.
  • kendisinin en ticari çalışması hiç kuşkusuz '77 çıkışlı love will find a way'dir.
  • en sevdiğim vede gelmiş geçmiş en yetenekli tenor saksafonculardan biri. ne yapsa bir çekiciliği var bu adamın müziğinin. eski avant garde - free jazz çalışmaları olsun veya venus records ile yaptığı "light" albümler. hele bir de son zamanlarda japon grup sleep walker'la yaptığı düetler. hakikaten yaşayan efsanelerin başında gelir.
  • 27 kasım 2014'te iş sanat'ta dinlemekten mutluluk duyacağız kendilerini
  • kanımca coltrane ile birlikte en iyi tenor saksofon sound'una sahip müzisyen. hele o multiphonics'ler ve tizlerde sazın çığlığı...duygu yoğunluğundan saksofonun "yırtılışı"! "black unity" albümü dinlediğim en güçlü toplu doğaçlamalardan biri. nolduysa o konserde dünya dışı bir gücün müjdecileri gibi çalmışlar. performansın tek bir zayıf anı bile yok. black unity ve coltrane'in ascenscion'ı bıkmadan peşpeşe onlarca defa dinleyebileceğim albümlerden. saf müzik.