şükela:  tümü | bugün
  • içinde bulunduğum berbat ötesi durum. üniversiteye başladığımda, 1-2 yıl uzatırım ne yapıcam erkenden işe girip diye düşünürken şuan başıma ağrılar vuruyor resmen. uzatmanın 2. yılındayım. 13 tane ders aldım. gece gündüz nefret edilen derslere çalışmak o kadar zor ki anlatılamaz...

    2 yıldır hayattan soğudum, hiç bir sosyal aktivite, hobi v.s doğru düzgün yapamadığım gibi yazlarda yaz okuluyla telef oldu gitti. bütün arkadaşlarım mezun oldu kimisi evlendi gitti. sınıfa her girdiğimde sanki herkes yadırgıyor gibi geliyor öyle olmasa da her anlamda eziklik psikolojisi çekiyorum. dışarı çıkamıyorum. gelecek planı kurduğum kız terketti üstüne. bitkin durumdayım. eski neşeli ben kimseyle konuşmak istemeyen bene döndü. akrabalar, aile, arkadaşların kaçıncı sınıfsın soruları yerini niye mezun olamıyorsun baskısı aldı. 24-25 yaşına geldim. bu yaşta insanlar araba alıyor, para kazanıyor. ben ne zaman işe giricem, tecrübe kazanıcam, askerlik yapıcam, ev araba alıp evlenicem mk. daha yurtdışına bile çıkamadım. 1 yılın bu kadar yıpratıcı olabileceği hiç aklıma gelmezdi.